İçimdeki Hayaletler

20 / 6 / 2008  Cuma tarihinde Banu Güçerdem tarafından eklendi, 118 kez okundu...

“Bazen hayaletlerle yaşar, onları var ederiz; yokluklarında.Çalmayan bir org, yazamadığımız her yazıda, sessiz iç çekişmelerde, kimsesizliğimizde yalnızca onlar vardır, da söylemek istemeyiz, kim olduklarını.Çünkü biliriz ki bazen söylenmek istenmeyenler ruhumuzu anlatır, içimizi acıtır. Dünyanın öbür tarafına gideriz , unutmak için; kurtulduğu...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

İçimdeki Hayaletler

Bazen hayaletlerle yaşar, onları var ederiz; yokluklarında.Çalmayan bir org, yazamadığımız her yazıda, sessiz iç çekişmelerde, kimsesizliğimizde yalnızca onlar vardır, da söylemek istemeyiz, kim olduklarını.Çünkü biliriz ki bazen söylenmek istenmeyenler ruhumuzu anlatır, içimizi acıtır.
Dünyanın öbür tarafına gideriz , unutmak için; kurtulduğumuzu sanırken bir resimin tam ortasında o hayaletler gelir aklımıza.
Dün ben bir gölge gördüm ; sanırım daha çok görmek istedim.Uyandığımda keşkelerim vardı; oysa küçük bir kızken ne kadar çok keşke olmasa dediğim zamanlarımı düşündüm; derken ne kadar çok keşke dediğimi...
Keşke onu sevmeseydim, keşke onu üzmeseydim, ve anladım ki bendeki her keşkenin bir diğer alternatif hayaleti vardı, beni üzen ve benim bir şekilde üzdüğüm..
İçime attığım her suret hayattan beni ne kadar uzağa götürürken, bir diğer yandan beni yaşama bağlıyordu. Aslında anladımki, her gölgenin bir yansımasıydım, belki anlatılamayan bir aşk sancısı, belki yarım kalan intikamın derin sancısı, büyük bir nefret tabakası, öfkeydim biraz da..
Sanırım ben dün gece kendi yansıyan o hayaleti gördüm başkalarının sessiz çığlıklarında.....


not:klavyemin azizliğine uğradım, kısa kesip gölgelerimi de düşlerimi de kendime sakladım yine..