Ýçimizdeki BizÝçimizdeki BizKüçükken damlarken buluttan damlalar,birisi yine aðlýyor derdim.Birisi gerçekten üzülmüþ ve aðlýyor.Nasýl aðlanýrdý bilmiyordum.Bana gülmeyi öðretmiþlerdi sadece.O da galiba yalandan,galiba öylesine,galiba keþkelere…Gün gelirde gerçekten güleceðimi hiç düþünmemiþtim.Yedimde neysem on yedimde de,yetmiþimde de o olurum zannediyordum.Kalbimin bu kadar aðrýyacaðýný,hatta aðýrlaþýp yük olacaðýný hiç ama iç düþünmemiþtim.Bazen akþamlarý balkona çýkýp yýldýzlara bakýnca aklýma deðiþik hayaller geliyor.Önceden böyle deðildi.Önceden yýldýzlar benim oyuncaðýmdý.Onlarý teker teker yakalar sonra býrakýrdým.Onlar ufak birer suçlu ben ise kocaman bir polistim.Yýldýzlar benim gecelerimin tek oyuncaðýydý.Büyüdükçe ne oldu da bana yýldýzlar sýrdaþým oldu?Nerde þimdi o suçlular?Nerde o kocaman,acýmasýz polis?Þimdi hepsi birer küçük hatýra beklide.Belki gelip geçmiþlik,belki de gülümseten yaþanmýþlýk.Ýnsanlar büyüdükçe ciddileþmek zorunda mý?Sorumluluk alýp kendini yok eden bu dünyadan silinmek zorunda mý?Belki evet,keþke hayýr…Onca insanla karþýlaþýp hepsine sadece bir merhaba demek,sonrada sýpýtýp atmak karanlýk,unutulmaya býrakýlmýþ hatýralara.Acýmasýzlýk beklide bu.Belki en acýmasýz biziz.En kötü rolü biz üstleniyoruz.Günler ilerledikçe,yaþýmýz geçtikçe,zaman bize tur bindirdikçe,isyan ediyoruz bu göreve.Çocukken hepimiz masallarla büyürken þimdi hepsi gülünç geliyor bize?Hepsi birer kandýrmaca da ondan.Galiba biz gerçekleri büyüdükçe anlýyoruz.Peki neden ufaklýktan gerçeklere göðüs geremiyoruz?Neden bu kandýrmacalar ile büyüyor,hatta bazen o kandýrmacanýn bir parça olmak istiyoruz?Neden? Aslýnda biz büyüdükçe kendimizi yalanlýyoruz.Eskimizi unutup bir kenara atýyoruz.Büyümekte ne varsa hep onu arzuluyoruz.Belki daha özgür olmak için,belki büyüklerin elinde oyuncak olmamak için.Bilmiyorum.Gerçekten artýk bilemiyorum.Çünkü büyüdükçe bildiklerimin yalan olduðunu fark ediyorum.Eskiden o masallardaki prensi þimdi bulamýyorum çevremde.Onun gibi olamýyorum,olmak istiyorum ama zaman o kadar oyun oynuyor ki bana çocukluk kahramaným prensin bile yalan olduðunu anlýyorum.Masal kitaplarýna kapandýktan sonra rüyalarýma giren prensesi unutuyorum yavaþ yavaþ.Artýk masal dinlemiyorum.Artýk bana masal anlatýlmýyor.Neden?Çünkü ben koca adam oldum.Çünkü benim sorumluluklarýmý bilmem gerek,masallardaki o güzel,narin,alýmlý prensesi deðil!Belki ben onu düþlemek istiyorum.Belki ben sararmýþ masal yapraklarýnda kalmak istiyorum.Olamýyorum.Ýzin alamýyorum.Hani ben kocaman adamdým.Hani sorumluluklarýmý kendim almalýydým.Kendim bir þeyler katmalýydým hayata.O zaman niye böyle bir þeye kalkýþtýðýmda gülünüyorum? Ýçimizde bir yerlerde biz var.O biz gerçek biz.Karalanmamýþ,üzerine bir yalan bile damlamamýþ biz.Ýþte o biz aslýnda þuan üzerimizde olan sahtekar bizin dalga geçtiði çocukluðumuz.Biz gerçek bizi yalanladýktan sonra kendimiz olmayý nasýl bekleriz?Aslýmýzý unutup yeþil kaðýtlarýn kölesi nasýl oluruz?Biz gerçekten bu deðiliz.Biz kocaman birer polisiz yýldýzlarý yakalayan,en iyi þoförüz maket arabalara sahip,en yakýþýklý prensiz,en güzel prensesiz o eski masallardaki.Biz gerçekten içimizdeki biziz.O unutulmak istenen hatýralardaki biz.Ona sahip çýkmadýktan sonra bu yalan bizle daha ne kadar gidebiliriz hayat denen patikada… TUGAY GÜNTELÝN
Yazý Sahibi
Etiketler Yazý Ýþlemleri Okuyucu Puaný
Bu yazýya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralýk
4
Aralýk
2
Aralýk
1
Aralýk
1
Kasým
30
Aralýk
29
Aralýk
29
Kasým
23
Bir Þiir Baþlar Her Aklýma Düþtüðünde
• Tugay Güntekin • Sevgi ve Aþk Þiirleri • 193 kez okundu. • 1 kez yorumlandý.
Eylül
9
Bütün Renklerde Sen Vardýn
• Tugay Güntekin • Sevgi ve Aþk Þiirleri • 164 kez okundu. • 11 kez yorumlandý.
Aðustos
31
Kasým
8
Haziran
8
Keþkelerin Susmayý Býraktýðý Anda
• Tugay Güntekin • Aþk Hikayeleri • 364 kez okundu. • 11 kez yorumlandý.
Temmuz
8
Temmuz
8
Alçaktan Uçan Kuþlar
• Tugay Güntekin • Sevgi ve Aþk Þiirleri • 287 kez okundu. • 11 kez yorumlandý.
Aðustos
31 |
![]() |
Site Menüsü
Köþe Yazýlarý
|
||||||||||||||||||||||||||||