İçinizi Isıtıııııın

5 / 7 / 2008  Cumartesi tarihinde Tuba Bulgur tarafından eklendi, 197 kez okundu...

“Zühre. Eteklerindeki zillerin döküldüğü her yerde kır çiçekleri açan O kız, uyandı ve tüm dünyayı derin bir nefesle çekti içine. Yaşadığını iliklerine kadar hissetti. Zühre, bir dağ keçisi, inatçı, inadı içinde, boynuzları içinde saklı, dışarıdan kuzu gibi görünmesi ondan. Zühre’nin donukluğu bilmeyişinden, renkleri bilmeyişinden renksiz...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

İçinizi Isıtıııııın

Zühre. Eteklerindeki zillerin döküldüğü her yerde kır çiçekleri açan O kız, uyandı ve tüm dünyayı derin bir nefesle çekti içine. Yaşadığını iliklerine kadar hissetti. Zühre, bir dağ keçisi, inatçı, inadı içinde, boynuzları içinde saklı, dışarıdan kuzu gibi görünmesi ondan.
Zühre’nin donukluğu bilmeyişinden, renkleri bilmeyişinden renksizliği. Cevaplar içinde sanki ama soruyu soran yok. Zühre’nin gözlerinden sızan o küçücük ışık gerisinde güneş olduğunu düşündürüyor.
Beş kardeşi ve hasta babaannesine bakabilmek inatçılık isterdi çünkü. Annesi bütün gün tarlada çalışırken baba hep yoktu, hep yok. Bir yıl önce bir kağıt gelmişti, “hammadde kazanının, içine düştü, iş kazası, kendi hatasından kaynaklanıyor” yazılı. Anne çaresiz, O emekledikçe koşarak kaçıyordu çocuklarının rızkı.
Zühre… ben kimim diyemedi hiç. Hu hu içimdeki aşk ateşi, orda mısın? Diyemedi. İnsanı keşfetmek neden mucitlik sayılmaz ki.
O yılın sonunda bir okul yapıldı köyün yakınına. Zühre’nin kardeşleri okula başladı. Tanıştılar çocukların ailesiyle de. Durumu öğrenince “benim tanıdığım bir avukat var” dedi öğretmen. Ön ayak oldu ve tazminat aldılar yüklüce, eşinin ölümüne sebep olan işyerinden.
Aslında hiç yok gibiyken bir sürü destekleri vardı, babaannenin duaları, ölen babasının ettiği iyilikler, kimseye zarar vermemiş olmak bile yakutlarıydı ceplerinde taşıdıkları. Bilemiyorlardı ama öyleydi.
Gönül bu ya, sevdi öğretmen Zühre’yi. Aldı götürdü oralardan sonra. Okuma yazma öğrendi, çocuklarıyla. Sevgiyi öğrenmişti Zühre en sevdiklerini keşfe çıktı hayatı boyunca. Şükretti yaşadığı her ana.
Bir tek şeyi hiç unutmadı. Sihirli değnek yokmuş, sihirli düşünceler varmış.