İhtiyar Adam

16 / 2 / 2008  Cumartesi tarihinde Deniz Ertan Brammer tarafından eklendi, 414 kez okundu...

“ Yüzen sarı kayık üzerinde düşünen pipolu adam kaba, beyazın siyaha karıştığı sakılını nasırlı ve tınrak dipleri siyah sağ elinin parmaklarıyla; sanki bir çocuğun sırtını sıvazlarmışçasına okşuyor. Aklı boğuk, yüzü kırışık ve aklından geçen bin türlü düşünce onu her gece gün gittikçe burnunun kırmızıya dönüşmesine neden oluyor. Bütün gün bir kaç...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

İhtiyar Adam

Yüzen sarı kayık üzerinde düşünen pipolu adam kaba, beyazın siyaha karıştığı sakılını nasırlı ve tınrak dipleri siyah sağ elinin parmaklarıyla; sanki bir çocuğun sırtını sıvazlarmışçasına okşuyor. Aklı boğuk, yüzü kırışık ve aklından geçen bin türlü düşünce onu her gece gün gittikçe burnunun kırmızıya dönüşmesine neden oluyor. Bütün gün bir kaç tane balık tutmak için uğraşıp didinen bu adam geceleri, gündüz aklından geçen bütün düşünceleri ve üzüntüleri atmak için içkiye veriyor. Onun için artık yemek üçüncü planda dahi değil. Birincisi balıkçılık, balıkçılık yapamazsa ikinci planda olduğu içkisini alamaz, balıkçılık yapamazsa üçüncü planda olan tütününü alamaz ve balıkçılık yapamazsa dördüncü planda olan yemeğini alamaz. Ayrıntılara gerek yok, duymayan bu adamın evi ne eşi nede çocukları var. Evi, eşi ve çocuğu bildiği sadece sarı teknesi var. Uzun siyah saçlar gibi dalgalanan denizin üzerinde dans eden teknesinden başka ve canından başka hiç birşeyi yok. Uzaktan gören bu adamı engin bilgili sanır. Bazen engin bazende durgun olan ihtiyar tipli karmaşık bu adam yaşamını sevdiğine adamasına rağmen tek başına. Hüzünlerin kanat çırptığı sokaklarda yürürken sarhoş sarhoş bir adım atmaktan aciz ayaklarıyla yere yığılırken bir de ne görsün? Siyahlar içine bürünmüş koyu kızıl saçlı bir melek. Saçını cehennemden, elbisesini şeytandan ve kendiside melekten olma. Aşka kapılık bir ah çekti onda ve adını bilmediği melek bu adamdan çıkan acı haykırışı duyarak ona baktı. Bakarken yüzünde acı bir ifade nefret dolu tavır vardı. Adam bir kez daha ah çekti ve o melek sırtını dönerek gitti. Sarhoşluğun etkisiyle mi vurulmuştu yoksa gökten içine bir kor mu düşmüştü bilinmez. Hala aklında hala düşlerini onunla süsleyip duruyor. Ama şaşılır ki o kadar çok vurulmasına hatta kara sevda olup yataklara düşmesine rağmen gidip ilanı aşk edemedi. Koktu, korkuyordu kendinden ve ondan. Kendisinin sadece bir sarı teknesi var onun ise sadece bir elbisesindeki elmaslar güneşi kıskandırıyor. Adnı bilmiyor ama o adını koydu "Elmas", diye.

Her gün elmas elmas diye adını zor içki bulduğu kuru dudakların arasında sayıklıyor. Tütün kokan bu ağıza yakışmaz o meleğin ismi diyerek susuyor. Çok merak ediyor nerede yaşıyor, evli mi, adı ne? diye ama ne fayda bir türlü ikna edemez yüreği aklına gitsin konuşsun onunla diye. Gitmek için hırs yaptığı gecelerde atı veriyor hava ne kadar soğuk olursa olsun kara saçlı denize ve onu bir çırpıda, boğulmadan çıkatmaya çalışıyor sadık dostları. Yeter artık be adam inlemeleri yükseliyor her hırsında. Git konuş, git görüş ne olacak? Sende rahat et bizde rahat edelim diyorlardı. Bazılarıda dalgaya vurup; ben şimdi gidip getirecem şu kadını, diyor. Bunların hepsi palavra hepsi çambazın acımasız numaraları, gidipte konuşmaz gururndan. Ah bir de içmese. Der kendi kendine parasız adam şerefsiz adamdır diye. İçmese olacak parası. Biriktirse belki bir damı olacak.

Böyle geçti karamsar yıllar. Bir yılda en az on yaş ihitiyarladı yüzü gözleri ile sarardı. Eli titremeye, bacakları tutmamaya başladı. Keşke göremseydi o meleği keşke... Namkörce geçen bu hayatta belki bu yalan aşk duygularıyla ömrünü içki sofralarında yedi. Son nefesi bile Elmas, Elmas... Neredesin Elmas`tı. Gözlerini yumarken; işte Elmas orada, gel diyor bana, elini uzatıp yanağımdan öpüyor, melek bana geldiyor dedi...