İki Martı 2

11 / 7 / 2008  Cuma tarihinde Deniz Er tarafından eklendi, 194 kez okundu...

“O soruyu nasıl soracağımı bilemedim, "Siz?...." dedim, kalakaldım. Neyse ki anlayışlıydı da hemen lafa girdi bizimkisi."Biz," dedi, "Evet biz eşiz, birbirimizin eşiyiz. Çok zor anlar geçirdik, uzak diyarlardan geldim ben onun için İstanbul`a." "E peki nerede tanıştınız?" diye sordum,Şöyle bir durdu... iç geçirdi... "Uzuuunn zaman önceydi. 3. Ulu...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

İki Martı 2

O soruyu nasıl soracağımı bilemedim, "Siz?...." dedim, kalakaldım. Neyse ki anlayışlıydı da hemen lafa girdi bizimkisi.

"Biz," dedi, "Evet biz eşiz, birbirimizin eşiyiz. Çok zor anlar geçirdik, uzak diyarlardan geldim ben onun için İstanbul`a."

"E peki nerede tanıştınız?" diye sordum,

Şöyle bir durdu... iç geçirdi... "Uzuuunn zaman önceydi. 3. Uluslar arası uçuş festivali vardı burada. Geldiğimde ve uçuş alanına girdiğimde görür görmez farklı olduğunu anladım, çiftli uçuşlara sıra geldiğinde onu davet ettim... Büyük bir şanstır ki dünyada sadece bir martı dili var "

Yanakları pembeleşti dişinin. "Ve ben" dedi, "Uzun zamandır katılmamıştım festivallere. Havadayken kanatlarım titriyordu. Söyledim ona. Ben uzun zamandır çiftli uçmadım diye. Daha cümlemin yarısında, biraz önce sana da yaptığı gibi ne diyeceğimi anladı ve bana `şşşşş` dedi. Ve sonra ikili salto bile yaptık!"

Bakıştılar... Gözlerindeki parıltı insanı kör edecek cinstendi.

Sonra erkek olan kendi diyarına dönmüş. Yakamozlarla haberleşmişler ve sürekli birbirlerini ziyaret etmişler.

"Çok zordu" dediler bir gagadan. "Ama aşk, bunu kolay kıldı."

Martılar hep bana iyi gelmiştir. Onları izlemek, dinlemek, var olduklarını bilmek. Demek ki haklıymışım diye geçirdim içimden. Onlar gerçekten de çok özel yaratıklar...

Sonuçta bizim İstanbullu dişimiz, erkeği İstanbul’a çağırmış yaşamak için. Özlemine dayanamayan erkek, hemen kabul edivermiş. E İstanbul bu. Harikalar diyarı. Bir de işin içinde aşk varsa deymeyin keyfine...

Kırmızı ışıkta durmuşuz o sırada. Ben hayal alemindeyim tabi, anlattıklarıyla, dalmışım… Penceremde bir TAKK!! Sesiyle irkildim. Bir dilenci, saçı sakalı birbirine karışmış, yağlı ellerini yapıştırmış camıma. Bir bana, bir yanımdaki iki martıya bakıyor. Hayretler içinde.

"Oda gelsin bizimle" dedi erkek olan.
"Olmaazzz" dedim korkuyla.
"Haydaaa! Neden?"
"Bilmiyorsunuz tabii nasıl güveniriz ona şimdi? Hırlımıdır, hırsız mıdır, katil midir, arsız mıdır. Büyük şehir alışkanlığı. İçimizde bir his hep yardım etmemizi söyler ama diğer his, `yapma, kendini tehlikeye atma` der."
"E gözlerine bak, anlarsın. Bize bu yöntemi bilmediğini söyleme."
"Bilirim, bilirim de hiç dilenci için denemedim"
"Asıl onlar için kullanmalısın. Gerçekten bir işe yaramasını istiyorsan."

İnanılmazdı. Başımı sola çevirdim, gözlerine baktım. Biraz puslu, biraz hüzünlü, ama sevgiyle bakıyordu. Başımı salladım, gülümsedi ve arka kapıyı açıp usulca koltuğa oturdu...