İlk Gözyaşlarım

21 / 5 / 2008  Çarşamba tarihinde Ömer Fidan tarafından eklendi, 166 kez okundu...

“Yine bir akşamüstüGökyüzü zifiriden aydınlıkHava ayazdan ılık.Bana kırgın olsan da gelir diyordum.Belki işi çıkmıştır dedim kendimce.Umutlarımı eksiltmeden biraz daha bekledim.Denizin üstünde taş sektirdim.Fazla uzağa gitmedi yine.Mızıkçılık yaptığım aklıma geldi.Kabullenemezdim senin daha iyi olduğunu.Sen ise hiç kızmazdın bana.Hep kavga ederdi...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

İlk Gözyaşlarım

Yine bir akşamüstü
Gökyüzü zifiriden aydınlık
Hava ayazdan ılık.
Bana kırgın olsan da gelir diyordum.
Belki işi çıkmıştır dedim kendimce.
Umutlarımı eksiltmeden biraz daha bekledim.
Denizin üstünde taş sektirdim.
Fazla uzağa gitmedi yine.
Mızıkçılık yaptığım aklıma geldi.
Kabullenemezdim senin daha iyi olduğunu.
Sen ise hiç kızmazdın bana.
Hep kavga ederdik tıpkı ilk tanıştığımız gibi.
Suçlu bendim yine.
Neymiş maç esnasında bana gelecek top sana çarpmış.
Üstüne yürümüştüm bütün öfkemle.
Sen ise sakin olmamı istedin benden.
Senin yüzünden diye bağırışım hala aklımda.
İki yumruk sallamıştım:
Biri sana geldi.
Diğeri ise bizi ayırmaya çalışan kaleciye.
Ertesi gün seni görünce utanmıştım.
Yüzüne bakamamıştım.
Sen ise merhaba dedin bana.
"Dün çok sinirliydin"
"Evet özür dilerim"
"Olur böyle şeyler"
"İnsan öfkesine hakim olamaz bazen"
"Önemli olan hatayı anlayabilmek"
Orda başladı dostluğumuz.
Aradan bir hafta geçmişti.
Canım sıkkın dolaşırken sana rastladım.
Yine bir akşamüstü.
Ne oldu diye sordun.
"Babamla kavga ettim"
"Yine mi hakim olamadın kendine?"
"Evet öfkem beni esir aldı."
Evet öfkem seni benden almıştı artık.
Gelmeyeceğini anlamıştım.
Oturdum sahilin kenarına.
Taşlaşan yüreğim yumuşuyordu.
ilk defa ağlıyordum.
Seni kaybetmek zor olacaktı.
Gelmeyecek dedim içimden
Hem niye gelsin ki.
Ben değil miydim onu kovalayan.
Sevdiğim kızın ilk sevgilisi diye.
Evet onu seviyormuş bir zamanlar.
Açılmaya karar vermiş.
Ama kızın beni sevdiğini öğrenince vazgeçmiş.
Kalbine gömmüş sevgisini.
Ben üzülmeyeyim diye.
O akşamı unutmuyorum.
Açılmıştım ona sevdiğim biri var demiştim.
Duraksadı,gözleri doldu.
Önce anlayamamıştım o gözyaşlarını.
Şimdi çok daha iyi anlıyorum.
Şimdi seni daha çok seviyorum.
Ama neye yarar.
Bu düşüncelerle boğuşurken;
Bir el sırtımı sıvazladı.
Babamdı.
Önce ürperdim.
Oğlum dedi.
Yalvarmıştı,affet demişti.
Seni onun sayesinde affetmiştim.
Şimdi ise ben istedim.
Affet dedim oğlumu.
Affetti seni.
"Haydi koş seni bekliyor."