İnanmıyorum
Yoğun geçen bir gün ve hiç bitmeyecek olan yorgunluk.Garip bir huzursuzluk sanki bendeki, seni anlayamamışlık.Düşünmekten,sorgulamaktan bıktım artık, seni ve senli dünleri.Yazmaya başladım yine, beni benden iyi anlatan kalemimle.
Güzel günlerdi yaşananlar.İçinde bizden başka hiç bir şey barındırmayan güzel günler.Dokunulan ilk ten,huzur ve güven veren sesinle,gülüşün...Hiç bir şeye değişmeyeceğim o samimiyetin.Umulmadık zamanlarda,en umulmayan yerlerde karşıma çıkışın...mutluluğum...Yanıbaşında bir karanfille uyanmak yada her sabah senin diktiğin çiçeği koklamak uyandığımda,saksının yanına bırakılmış notları okumak,edebiyatına aşık olmak."Sen gibi"yi duymak radyoda herhangi bir saatte,"maske"ye armağan edilen.Karakum koşuları,daha sabahın körü bile olmadan yapılan.Oynamaktan hiç bıkmadığımız basketbol ve gecelerin tek vuslatı gitar.Gitar ve senin sesin.Sesin,şimdiki bendeki tek bitmeyişin...
Eskileri hatırlamak en ufak samimiyetinde yada gülümseyişinde.Geçen yıllar içinde bulunduğumuz çevreyi de bizleri de değiştirse de,yalnız kaldığımız anlardaki susuşun,o bitmeyen suskunluğun anlatıyor eskileri.Bense hep kaçıyorum senden ve senin suskunluğundan.Sürekli isim değiştiren sevdalardasın şimdi.Hep bir sevgili var yanında,adı yarına taşınmayan.Ve her yıkılıştan sonra söylediğin o iki kelime,artık hiç inandırıcılığı olmayan suretinle.Yanındaki her isim senden uzaklaştırdı beni."Hayatında başkaları varken yanında olmam doğru olmaz" dedim her defasında.Sense ben kaçtıkça peşimden gelen oldun.Aşkın için söylenen tek gerçek şu ya "kaçan kovalanır" masalı.
Şimdi yine kaçıyorum senden.Gidiyorum bulunduğun her mekandan,ya da yüzüne bakmıyorum artık,gözlerine aldırmıyorum,sesineyse hiç kulak vermiyorum,seni dinlemiyorum.İlgilenmiyorum yanındakilerle,sevdalarınla.Birkaç ay kaldı şunun şurasında,her gün seni görmek zorunda olsam da,bu zorundalığın da bir bitişi olacak ne de olsa.İnsan yanında sevgili sıfatıyla taşıdığı birisi varken,nasıl bakabilir ki bir başkasının gözlerine?Her bitişten sonra hiç bir şey yaşanmamış gibi nasıl söylenir "seni seviyorum"lar?Ve tam her şey yolunda derken,ertesi gün yeni bir sevdayla nasıl çıkabilirsin karşıma?Sana uzak oldukça bana yakın olmak isteyişinden daha ileriye gitmez bu sevda...Söylemişsin ya arkadaşlarına,son gün söyleyeceğim ona,onu ne kadar sevdiğimi diye...Aslında bunu öğrendiğim için yazıyorum.Küçük bir aldanışa bile tahammülüm yok artık benim.Geçmişim o kadar temiz ki sadece seni ve senin çocukluğunu barındırıyor,bir de çocuksu aşkını.Ama aratık anlamanı istiyorum,sadece geçmişimdesin
bundan sonra.Geleceğe taşıyamam seni,bitmemiş sevdalarınla.
Sana tek sözüm olur "seni seviyorum " dediğinde
"İnanmıyorum"...
"sevmiyorum"değil...