İnsanın Kandırma/dırılma Aşkı
Tutturmuşlar bir “saflık”..
..Herkes onun peşinde..
“kimi peşinde, kimi peşinde..”
Kendisi olmuş zaten, olacağı kadar.
...intikam alacak şimdi..
“çaktırmadan…”
Deisti ateisti..
Şeytanı, şarlatanı..
”Dediğimidinle, dediğimidinle..”
Emmare!…
...Önüne gelen…
Baskı da baskı..24 saat!
”Dan dun..”
Bir de birlik olmuşlar…
”Ne adına konuşuyorsun?..”
Konuşan akıllıdır, susan saf..
“o bakımdan..”
......Akıllarda öyle kalmış!.
Herkes öğretmen, herkes vaiz..
Herkes şeytan…
"Bir daha kandırılamam!!!"
Bir motive olmuş…
/Haklı olsa, olmaz öyle.. zaten
/konuş da konuş…
Anlaşıldı.. Bu dünya dinlemekle geçecek
”Ve ekstra şeyler ama..”…
..görünürde…
......insanı en çok kızdıran..
Kimi kendini tatmin edecek…
Kimi ikbal peşinde..
Kimisi de hayal!..
“Bırakın, kendini kandıracak..”
Kim tutuyor ki be!
Heeeyyt!!..
Mağdur, mağdur!.. Kandırılmış…
Dinleyelim tamam, ama ne zamana kadar?...
”Ben safım, sen akıllı…”
...sanacaksın o zaman
....Seni kandıramam!..
"ne de kendimi…"
..Kızar ve yaftalar.
Ne yapalım arkadaş..
”Beni şeytan mı sandın?!..”
..Olmadı/ kendini!..
...Büyüyemedi gitti şu insan..
Şüphe yok ki Allah, insanlara hiçbir suretle zulmetmez, fakat insanlar, kendi kendilerine zulmederler.(Yunus 44)
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
|
|
İbrahim Demirkan / 29.04.2008
...Büyüyemedi gitti şu insan..
yine çarpıcı bir şiir.. tebrikler..
|