İnsülin

26 / 5 / 2008  Pazartesi tarihinde Gamze Polat tarafından eklendi, 127 kez okundu...

“uyanıktım,onun beni izlediği an uyanmıştım hemde ama uyumayı dahası uyuyor rolünü yapmayı tercih ettim. her erkeğin yaptığını gibi onunda bana nasıl baktığını merak ettim.aslında hayalkırıklığı yaşamayacaktım,alışakanlık ya da arsızlığı,yüzsüzlüğü hepten ele almaktı benimki...o da diğerleri gibi acıyarak,üzülürek,pişmanlıkla,korkuyla`kahre...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

İnsülin

uyanıktım,onun beni izlediği an uyanmıştım hemde
ama uyumayı dahası uyuyor rolünü yapmayı tercih ettim.
her erkeğin yaptığını gibi onunda bana nasıl baktığını merak ettim.
aslında hayalkırıklığı yaşamayacaktım,alışakanlık ya da arsızlığı,yüzsüzlüğü hepten ele almaktı benimki...
o da diğerleri gibi acıyarak,üzülürek,pişmanlıkla,korkuyla`kahretsin nerden bulaştım bu pisliğe,ya gece tam o an bişey olsaydı,napardım`dercesine bakacaktı.
eğildi,öptü iğne yerlerimi;şefkatle acımanın arasındaki o ince çizgideki bu tavrı anlayamadım,biri çok sık yaşadığım bi durumdu,diğeri ise unutacak kadar uzak
sonra ufak ufak dokundurdu parmaklarını,hayır bu acımak değildi,çare arayan,yardım etmek isteyen birinin çabasıydı
yok artık,hayal görmekte ve abartmaktaydım.
kısık gözlerle,loş ışıkta,yarı uyanık fakat uyuyor rolü yaparken,yanlış yorumluyordum olanları
o da herkes gibiydi işte;dedim ya...
kırılganlığımla,pürüzsüz tenimle,cüretkat giyimimle,yıllardan beri oynadığım,bu kaçıncısı olduğunu unuttuğum oyunumla,masum kedi gibi sürtünmüş,kandırmış evime kadar getirmeyi başarmış,isteğime ulaşmıştım.
zorlanmadım,2haftada bir yaptığım rutin şeylerden biri olmuştu hayatımda,hayat tarzımdı hatta,akşama yemeği sonrası,yeni keşfettiğim bi barda ağıma düşürdüm kurbanımı
kısa tanışma merasimi,ortak zevkleri bulma oyunundan-ki yalandır çoğu-hemen sonra,çorap söküğü gibi gelişiverdi herşey,
güldük,dans ettik,derin derin baktık birbirimize,her2mizinde ne istediği belliydi zaten,kartları açık oynamakta fayda vardı,zamandan kar ederdik enazından..
herşey iyi,hoştu, tek kötü yanı ertesi sabahıydı,1-2saat kendime gelemiyor,takınan tavırdan kurtulmaya çalışmak,yeni güne adapte olmak zaman alıyordu,gerçi bunlarında çaresini bulmuştum,kaynar suyla duş ve kahve eklenmiş şekersiz siyah çayımla kendime geliyordum,yaşananları siliyordu beynim,ta ki bi sonrakine kadar...
tüm bunları düşünürken,kapının anahtarla açıldığını duydum,irkildim,
anahtar sadece benimdi,suçüstü yakalayacak ne ailem ne de daimi bi sevgilim vardı
sabahın 8inde hırsızında gelecek hali yoktu
kimdi peki gelen?
inanamıyordum ama o`ydu açık alnı,hafif dalgalı siyah saçlarıyla,sevimli,küçük burnuyla,pürüzsü teniyle,elinde 1çift anahtar bana gülümsedi:
şeker sevgilim,benim gibi şeker hastası sevgilim 2mizinde insüli bitmek üzere,eczaneye gittim almak için çünkü aşk insanın tüm enerjisini tüketiyor,ihtiyacımız olacak!