İntihar
affedin beni hepiniz...
özür dilerim yapmamalıydım...
merak ediyorum kaç kişi üzülüyor arkamdan_?
arkamdan konuşanların kaçı ağlıyor ardımdan_?
bileğimi kesen jiletten daha keskin sözleriniz ve siz_!!
damarlarımdan çıkan ve artık özgürlüğün tadını çıkaran kanımdan
daha da iğrençsiniz_!!!
bilir misiniz o duyguyu_?...
yalnızlığın,çaresizliğin zirveye ulaştığı o an...
düşünmezsin hiçbir şey,çekip gitmekten başka...
ağlarlar belki 2 belki 3 gün.
karanlık odama yayılmış kan kokusu çeker sadece onları bana
ve odamda öyle bulunduğumda...
ağlar mı_?
ya sen anne_?...
öper miydin uzun zamandır öpmediğin oğlunun ölüsünü_?
sarılır mıydın kanlar içinde kalacağını bile bile_?
özür dilerim anne...
üzerine bir şey döktüğümde kızdığın o halı,
şimdi kanlar içinde...
çıkmayacak lekeler bunlar.
çaresizliğimin lekeleri özür dilerim...
peki baba ya sen_?
ne düşünüyorsun,yoksa beni mi_? neden yaptım diye mi_?
bırak açıklayayım...
hayat baba...
ve bu acımasız şeyi her daim güzel ya da kötü yaşayan,yaşatan insanlar...
ağlıyor musun baba_?
yapma lütfen artık...
bir kişi daha çıktı hayatından sevmek zorunda olmadığın.
karanlığıma kızardın baba...kötü değildim ben;
karanlık kötü değildir_! umutsuzluktur...
renklerin boşluğa düştüğü andır...
bırakın karanlığınız olayım ebediyen...
senden bir isteğim var anne;
gir odama,evet şimdi_! bak internetteyim yine,ona bakıyorum...
kızma anne ne olur kızma...
ve geliyorum sana,sarılmaya...ne olur kaçma_!...
onun için ölen bu bedenim zarar vermez sana...
ya da çık odamdan hemen şimdi_! korkuyorsun benden,onunla var olan ruhumdan...
ben hep burada olacağım.
cehennem azabını her zaman çektiğim,
onsuz öldüğüm bu yerde...
bırak kanlarım dursun yerde,
onun için akan kanlarımı sakın elleme...
güç alıyorum onlardan sadece...
Özel Arama
.JPG)
