İş ve Arkadaşlık

22 / 5 / 2008  Perşembe tarihinde Burak Karademir tarafından eklendi, 157 kez okundu...

“Hava soğuyordu. Aslında kışda gelmiş değildi ya neyse. Ağaçlar daha anca yapraklarını döküyorlardı. Sonbahar sonlarıydı. Herkese göre kış çabuk gelmişti. Gerçi bu insanlara kalsa yazda erken geçmişti, o mevsim gelince beğenmiyorlardı öteki gelince de. Kısaca insan garipti. Yine garipliklerle dolu bir gün de Oktay Bey işten çıkmış evine geliyo...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

İş ve Arkadaşlık

Hava soğuyordu. Aslında kışda gelmiş değildi ya neyse. Ağaçlar daha anca yapraklarını döküyorlardı. Sonbahar sonlarıydı. Herkese göre kış çabuk gelmişti. Gerçi bu insanlara kalsa yazda erken geçmişti, o mevsim gelince beğenmiyorlardı öteki gelince de. Kısaca insan garipti.

Yine garipliklerle dolu bir gün de Oktay Bey işten çıkmış evine geliyordu. O gün ona çok sıkıcı gelmişti. Patronu birçok işi evine göndermişti ve bu sebeple çok sinirliydi. Akşama planları vardı BJK-FB maçını izleyecekti. Koyu Bjkliydi. Oktay Bey kumral, siyah saçlı ve gözlü saçları biraz önünden dökülmüş 35–40 yaşları civarında bir firmada personel müdürüydü. Çok iyi kalpliydi. Ama bugün böyle sinirli olmasının sebebi patronun Ona dış açık olduğu için işten çıkarılacak işçiler belirlemesini söylemesiydi. İşte eve iş olarak gönderilen dosyalar bunun içindi. Uflaya puflaya eve geldi. Anahtarı çevirdi içeri girdi. Sıkıntıdan patlıyordu. Üstünü değiştirip yatağına uzandı işini yapmamasının sebebi daha önünde 5 gün vardı. Patronu bu kadar zaman verdi. Kendi kendine “Yarın yaparım.”diyordu. Aslında yapmak istemiyordu ama işi buydu.

Aradan bir gün geçmişti. Oktay Bey yatağından doğruldu. Bu gün ona tatildi. Ooh patronun yüzünü görmeyecekti. Kahvaltı için bakkala gitti ama yine üzgündü:
-Günaydın Eşref Ağabey nasılsın?
-Oo yeğenim iyiyim. Sen nasılsın? Seni biraz solgun gördüm.
-Eh sorma firmada hani personel müdürüyüm ya işte bizim patron bana “İşçi çıkar.” dedi.
-Eee ne olmuş bunda senin şu kasap varya alacaklın hani hem sizin firmada çalışan hem de kasaplık yapan onu çıkarmakla tehdit et. Eşref sertti. Kimseye acımazdı ama Oktay’ı çok severdi. Onu kötü yola sevk etmeye çalışır ama başaramazdı. Oktay Onu iyi olmaya çalışır ama oda başaramazdı hem ne demişler “Huylu huyundan, suylu suyundan.”Oktay pek zorlamıyordu Onu. O öyle yetişmişti. Eşref ise Oktay’ı değiştirmek istiyor vazgeçmiyordu. -Yok, ağabey kimseyi borç yüzünden işinden edemem. O iki işiyle zaten 5 kişiye zor bakıyor. Elinden bu işi de alırsak ne olur hali bana hep kin besler.
-Boş ver oğlum bunları o tokken sen aç kalırsın yoksa. Bu işi yapmazsan emin ol patron ilk seni kovar. -Yok, canım ne alakası var ağabey?
-Çok var mesela ben önceden bir firmada çalışıyordum senin gibi bir işim vardı patron kimseyi kovmadığım için beni kovdu. Eşref bunu söylerken yalan söylüyordu. Ezelinden beri bakkallık yapıyordu kasabı kovdurma amacı ise ondan nefret etmesiydi. Yıllar önce bir kaçakçılık işinde onu ele vermişti. 5 yıl yatıp afla çıkmıştı. Kasabı bulmuştu öldürmek istiyordu ama Oktay diye birine yakın olduğunu gördü. Öğrendi ki Oktayla aynı yerde çalışıyordu Oktay’a yaklaştı onunla samimi oldu gün geçtikçe Oktay’ı sevdi ve onun arkadaşına bunu yapmayacağını anladı. Bu iş için Oktay’ı kullanabileceğini düşündü.
Eşref için aslında pekte arkadaş canlısı biri değildi. Onun eski bütün arkadaşlıkları saman alevi gibiydi; ancak