İstanbullu Mustafa (istanbul’un Güzel İnsanları)

10 / 6 / 2008  Salı tarihinde Hamdi Oruç tarafından eklendi, 115 kez okundu...

“Mustafa da İstanbul’un suyunu içenlerden.Onu tanıyalı yıllar oldu…Mustafa çok çalışkan biri…Çalışkan insanlar sevilmeli…Mustafa sıhhatli ve güçlü…”taşı sıksa suyunu çıkartır” denilir ya öyle güçlü biri.Bu sıhhati ve gücü sayesinde İstanbul’un geçim yükü altında ayakları üzerinde ve dimdik.Ben onun ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

İstanbullu Mustafa (istanbul’un Güzel İnsanları)

Mustafa da İstanbul’un suyunu içenlerden.Onu tanıyalı yıllar oldu…
Mustafa çok çalışkan biri…Çalışkan insanlar sevilmeli…
Mustafa sıhhatli ve güçlü…”taşı sıksa suyunu çıkartır” denilir ya öyle güçlü biri.Bu sıhhati ve gücü sayesinde İstanbul’un geçim yükü altında ayakları üzerinde ve dimdik.Ben onun bakışlarında hep şu manayı okudum:”er kişi kimseye muhtaç yaşamamalı…kendi ayakları üzerinde durmalı…”
Mustafa’ya anadan –atadan hiçbir şey kalmamış…Köyünden bir valiz ile ayrılmış…İstanbul’da hemşerileri gibi el arabası ile hurda toplamış…İstanbul’da ev- bark yok …Bir baraka yapmış kendine…Mustafa kimseye sığınmasını sevmeyen biri…Amcasının İstanbul’da evi var…Amcası onu ikna edememiş birlikte kalmaya.
Mustafa her sabah ezan ile uyanır,el arabası ile barakadan uzaklaşır…Barakanın yakınındaki ağaçta barınan serçe kuşları misali…Akşam barakasına döndüğünde el- ayak temizliğini yapar,Yemeğini yer,Cep radyosundan haberleri dinler,Yatağına uzanır yorgun bedenini dinlendirir…
Mustafa yüce Allaha mütevekkil biri…yarınlara bir şey biriktirememenin acısını hiç yaşamazdı.Yarınları için bir şey biriktirme şansı yoktu onun.Hurdacılıkla İstanbul’da yarınlarını hazırlaya bilmesi için her gün soğan ekmek yemesi ve başkalarının eskilerini giymesi gerekecekti… Mustafa’ya uymazdı bu yaşama biçimi.Mustafa eş-dost ile yemeyi seven biriydi…Mustafa güzel giyinmeyi seven biriydi…
Mütevekkil insanlar pek sevimli oluyorlar.Ben hırslı insanları hiç sevemedim çünkü onlar Allah’ın helal sınırlarını hiç tanımıyorlar…
Mustafa’yı tanıdığıma hep memnun olmuşumdur.Fakirliği onu hiç üzmüyordu.İnsan elinden geleni yapıyorsa artık tevekkül etmeli…Hayatı zehir edecek dertler icat etmemeli kendine…”Neden onlar zengin ben fakirim”.diye üzüntü yaşayanları hiç sevmem .Zenginlik de fakirlikte imtihan için…diye düşünmeliyiz.
Ne zaman “zenginlikten” söz açılsa Mustafa “Allah bir gün bize de verir” derdi.Bu sözü öyle inanarak söylerdi ki ben onun ihtiyarlık yaşamını bir yalıda hayal eder olmuştum.
Mustafa varlıklı olmamasına rağmen cömertti…
Mustafa çok mutlu bir insandı…Mustafa ne sosyal sınıfından dolayı ve ne de sadece ilk okul mezunu oluşundan dolayı aşağılık duygusuna da kapılmamıştı…Mustafa,“Karnımız tok sırtımız pek” Şükür Allah’a diyen biri…
Onun mutluluğuna hep şahit oldum .Zenginliği ile öğünenlere “Siz Mustafa kadar mutlu musunuz…diye sataşmak geliyor içimden.
O Anadolu çocuğu…Tarih boyu yiğitler yetiştirmiş Anadolu…O ahlaklı…O dürüst…”Boğazından hiç haram lokma geçmemiş” bir yiğit o…Mustafa’yı İstanbul’da görmekten rahatsız olan var mıdır bilmiyorum .Ben onlar gibi düşünmüyorum.Ben Mustafa’yı İstanbul’da görmekten mutluyum.İstanbul da Mustafa’dan ve Mustafalardan mutlu… İstanbul Mustafa’ya ve Mustafalara aşık…Ben hırsı ile İstanbul’un tarihi güzelliklerini ve tabiat güzelliklerini tahrip edenlerden şikayetçiyim…İstanbul da onlardan şikayetçi.