“Yıkılma...beni yüceltmez yıkılışınterk etmek kolay olanrüzgara küsmüş yaprak misaliiki tercihten sen kolay olanı seçve bir yıldız say benisenden uzak senin için var olanyanan sokak lambalarının altında sönmüştercih...mutlulukmu yoksa kabusmuhüzünlü bir şarkının namelerindeboğazıma takılıp kalanbana bunları annem öğretmemiştiözlerimbülbülün güle ...”
Yıkılma... beni yüceltmez yıkılışın terk etmek kolay olan rüzgara küsmüş yaprak misali iki tercihten sen kolay olanı seç ve bir yıldız say beni senden uzak senin için var olan yanan sokak lambalarının altında sönmüş
tercih... mutlulukmu yoksa kabusmu hüzünlü bir şarkının namelerinde boğazıma takılıp kalan bana bunları annem öğretmemişti özlerim bülbülün güle vurulması gibi birşey değil bu hayalinin karşısında esas duruşta duygular çek bakışlarını ürperir korkar çekinir yalnızlığım ama ben ağlayamam sözün bittiği yerde seni sevdim bu yüreğimin boşluğu ellerimin değil kırılıp dökülen düşler ağıdım özlerim çaresizce beklerim tükenirim hergün biraz daha gelecek dertleri beklerim gidecek yolum yoldaşım olmasada
hep gece bir ümide sarılım aşkla vurulmayada alışırım yıkılma sen ben öperim gözlerinden sevdanın ayrılığın gözlerinin ve gençliğimin öperim kendimin yerine ellerinden tutup seni arayarak hayalini umutlarıma yoldaş yaparak sen yıkılma ben dururken ben dökülürken yaprak yaprak
Özel Arama
.jpg)
.JPG)
