Kağıttan KayıklarKağıttan KayıklarYine o otobüste olalım anne,Ben sessiz, düşünceli, Büyükmüşüm gibi... Pencereden seğrederken yeşil tarlaları, Sen kağıttan kayıklar yap, Gizlice eteğimi donat, Denizmiş gibi... Yeşil çorağa çaldığında pencerede Ben birden sana dönüp, Hesapsız hislerle yüklü kayıkları göreyim. Sessizlik coşkuya, düşünceler gülümsemeye... Çocukmuşum gibi. Anne, O an bile verdiklerin sığar mı sonsuzluğa? Sevgi, saflık, merhamet... Bin duyguyu bir an`a sığdırabilen Kaç kişi olabilir bu dünyada? Yine o otobüste olalım anne, Sen, ben ve eteğimde süzülen kayıklar
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Ahmet Aydın yazıyı tebrik etti...
Kadir Koçyiğit yazıyı tebrik etti...
Volkan Uçak yazıyı tebrik etti...
Celal Bacanak yazıyı tebrik etti...
• Kudret Kapıcı yazıyı favori listesine aldı...
Aralık
2
Aralık
2
Aralık
2
Aralık
2
Aralık
2
Neresinde Kalmıştık Yaşamanın
• Ahmet Ünal ÇAM • Klasik Şiirler • 10 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Haziran
16
Mayıs
31
Mart
20
Mart
18
Mart
20
Mart
18
Mayıs
31
Haziran
16 |
![]() |
Site Menüsü
Köşe Yazıları
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||