Kara Kedi
Uzun ömürlü bütün siyah kedileri bir sandala bindirdim..tüm güçsüzlüğümle ittim sandalı..uzakları ben kokan bir yola koyuldular..
içlerinden biri çamur rengindeki denize atladı..sonra diğeri...sonra diğeri..sonra diğeri...Bir tanesi atlayamadı..bana benzeyeni..
Diğer kediler çamur rengi suda cebelleşedursun,bana benzeyen kedi çaresizce arkasına bakıyordu..O atlayamamıştı.Ne
cesareti ne de atlamak için isteği vardı çünkü..Çamur rengi suya dalıp sandalın yanına koşmak, bana benzeyen kediyle
ben kokan uzaklara gitmek istiyordum..Gidebilirdim ama ne suya atlayacak cesaretim ne de bana ait bir isteğim vardı..
Çamur rengi denizden çıkan diğer kara kediler ayaklarımın dibine gelip ayak tırnaklarımı yalamaya başladılar...Parmak
aralarımda dillerini hissediyordum,bir sürü küçük,ıslak dil..Gözlerim sandaldaki kedide, ağlamaya başladım..Gözlerimden
süzülen yaşlar dudaklarıma iniyor,biraz dinlendikten sora kara kedilerin üzerine düşüyordu..Ben ağladıkça onlar daha
bir istekle yalıyorlardı..Sonra gözlerimi yere indirdim..Dudaklarımda soluklanan her göz yaşı kendini kedilerin üzerine
bırakmadan kırmızılaşıyordu..Kedilerin üzerine damlayan beynimden akan kanlardı..Uzaklaşıyordu sandal,kedinin
bekleyiş kokan hüznüyle daha da hızlanıyordu sanki..Bir şeyler yapmalıydım,o sandalın içinde hızla uzaklaşan kara kedi,
o uğursuz kedi benim ruhumdu..koşmak istedim,koşamadım..uyandım..
Uyanmak da rüyamda gördüğüm sandaldaki kara kedi kadar uğursuzdu aslında..O zaman fark etmemiştim.Saçlarım kadar kara
bir kabustan sıyrılmak için gereken tek şey uyanmaktı halbuki..Gerekeni yaptım ama uykumun bir parçası rüyada kalmıştı ya da
rüyamın bir parçası çapaklı göz pınarlarımda..Ben hangisi olduğuna karar veremeden kapı zili çalmaya başladı.Açmamaya karar verdim.
vermem gereken önemli bir karar vardı..Rüyamı tekrar görmek istiyordum...Uğursuzdu,karanlıktı,korkunçtu belki ama bana aitti..
Bana aitliğini kabul etmemek gibi bir arzusu vardı sanırım rüyanın..Yeşil sandalın,çamur renkli denizin,kara kedilerin,dudaklarımda kanlaşan
gözyaşlarımın ve manasız bakışlarıyla çok şey anlatan kedinin hayalini tüm gücümle beynimde canlandırmaya çalıştım. bir yandan da dalmam
gerekiyordu tabii ki..neticede önemli olan bilinçaltımın sahneye çıkmasıydı..Ben uykuya dalardım,bilinçaltımda tüm asilliğiyle ve göz kamaştıran
kostümüyle sahneye çıkardı da lanet kapı zili izin vermedi..