Karamsarlığa Başkaldırış

6 / 5 / 2008  Salı tarihinde Sakin Yedekçi tarafından eklendi, 99 kez okundu...

“Toprağa uzanan ellerimin koynunda karanfil demetleri, temiz bir gelecek aşkına filizler verip, depremin evleri yıktığı kurak topraklara yeniden hayat verecekler. Minicik kız çocukları bacağı kopmuş oyuncak bebeklerini ellerinden kolayca bırakmak istemiyorlar. Yaralıysa tamir etmenin bir yolu vardır elbet diye geçerken içlerinden, bahar yağmurlar...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Karamsarlığa Başkaldırış

Toprağa uzanan ellerimin koynunda karanfil demetleri, temiz bir gelecek aşkına filizler verip, depremin evleri yıktığı kurak topraklara yeniden hayat verecekler. Minicik kız çocukları bacağı kopmuş oyuncak bebeklerini ellerinden kolayca bırakmak istemiyorlar. Yaralıysa tamir etmenin bir yolu vardır elbet diye geçerken içlerinden, bahar yağmurlarının ıslattığı topraklar yaralı gönülleri ihya etmeye başladılar bile.
Umuda kapı açan doğumlar geçir içinden. Her seferde yeryüzüne ikiz mutluluklar kazandıran, ağlamakla değil şen şakrak düğün alaylarıyla karşılanan minicik ve anne kokan bebekler dünyaya getiren. Kolay teslim olmamalı sevgili, sonbahar geldi, artık cennet kokulu çiçekler kokmayı bırakıp kaderleri olan solma mevsimine hazırlanacaklar diye geçiriyorsan içinden, yüzyıllar boyu devam eden bu gelip gitmeler sana bir şeyler anlatacaktır. Kısır döngü değil bu. Dünyanın yenilenme arzusudur başımıza gelenler. Sesin kısılıncaya kadar sevinç şarkıları söylemek istemiyorsan yüzünü gökyüzüne çevir. Gölgeleri deryaları kaplayan kırlangıç kuşları bahar ve sıcak kokan iklimlere yelken açtıkları için nasıl da seviniyorlar. Düşün sevgili, uzun zaman önce burada yaşanılan olaylardı bunlar. Ve bir zaman sonra yeniden şahit olacağın görüntüler. Bir kırlangıç yakala ve ona sor; hangi kuş, kanadı kırık yârini geride bırakıp gitmiş. Madem sonlu bir gidiş bu, değer mi yolda beklemeye, çekip gitmek varken arkada kalanları toplamak anlamlı mı? Var ki bir bildikleri, bırakmıyorlar.
Evet sevgili, bu bahsettiğim umuttur. Ne yaralı kuş mahrum kalmalı bu sözcüğün sıcaklığından, ne de bacakları kopmuş, oyuncak bir bebek. Bunca canlı yaratık mücadele verirken sen bu yolda nasıl bu kadar kolay pes edersin. Hayır, bir tanem, bir kırlangıçtan daha vefasız olamam. Hele bin bir hevesle gökyüzündeki kanat çırpınışlarını beklerken, akbabaların sofrasına kurban olmana göz yumamam. Şimdi ver ellerini, seni bilmediğin memleketlerin papatya kokan tarlalarında gezdireyim. Yılanlardan korkma sakın, bu diyarda yılanlar da zehirsizdir, mantarlar da. Hem ölmek yok ki zehir olsun ya da üzülmek yok ki hüzün olsun.
Önümüzden doludizgin geçen atlar bu gün yeni seferin kutlamasındalar. Ayrılık ordusunun bozguna uğratıldığı günü kavuşma bayramımız yapalım. Vuslat sevinci olmasa cennetteki huri kızlarının kollarında gezinmenin bir anlamı kalmaz. Aş olmasa, ekmek olmasa, su olmasa bir çiftçinin azığında mutluluk adına hiç bir şey kalır mı?
Atlara yetişelim sevgili, doludizgin koşamasak da, kartallar gibi kanatlanıp uçamasak da ellerimizi göklere kaldırıp dua dua yalvaralım. Ne olur Allah’ım diyelim, bizi ve yarattığın bütün varlıkları sonsuz bir ayrılığın kafesinde bülbül eyleme ve ne olur dikenlerini salıp bülbül bekleyen kırmızı, sarı ve beyaz gülleri solmaya mahkûm bırakma.