Kayıp Kuşak Özeleştirisi

8 / 5 / 2008  Perşembe tarihinde Gülşen Destanoğlu tarafından eklendi, 52 kez okundu...

“eh be abicimyazma diyorsundenizi mavisinisen hiç içerde yatmadın kianlatamıyorum sizidüşlerinizi yağmalayan o hazaniçinekendinesessizliğine ağlayandünyayı batırmaya çalışanacıların çocukları yaratanarabesk bir guruh bıraktı ardındankulaklarımdı ilk iğfale uğrayaninsan sayılmıyordu ağlak bakmayankendine acımayanoluk oluk zerkediliyordu zehritops...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Kayıp Kuşak Özeleştirisi

eh be abicim
yazma diyorsun
denizi
mavisini
sen hiç içerde yatmadın ki

anlatamıyorum

sizi
düşlerinizi yağmalayan o hazan
içine
kendine
sessizliğine ağlayan
dünyayı batırmaya çalışan
acıların çocukları yaratan
arabesk bir guruh bıraktı ardından


kulaklarımdı ilk iğfale uğrayan
insan sayılmıyordu ağlak bakmayan
kendine acımayan

oluk oluk zerkediliyordu zehri
topsuz tüfeksiz kaybediyorlardı bir nesli

düşman aynadaki aksimizdi

eller alıyordu sevdiğimizi
bize kesilen intihar bileti
olmadı
babayla böğürüp
sallamak jileti

aşk kendini kurban etmekti

kaç ismail oldum ben
yerine koç gönderilmeyen

kayıptık ya
ölmüyorduk da öyle hemen
direnişi de
kavgayı da kendimizle veriyorduk zaten

beyaz dizi
tommiks teksas serisi
kültürün en afillisi

ne romanı
ne şiiri
bulabilirsen eğer o da gizli gizli

zindanlardaydı bizden öncesi
kalanlar zaten dünyadan bihaberi
ya da ödleği

anlayacağınız yoktu yol göstereni

en mühim dersimiz de din bilgisiydi
zehir gibi olsan hikaye
neymiş ki matematik
fen bilgisi
geçemezdin ezberlemeden
tüm namaz surelerini

on altımdaydım öğrendiğimde
yitenleri
mücadeleyi
ustayla tanıdım şiiri
o kitaplardan açılan dünya
öyle böyle değil
sanki başka gezegendi

düşünsenize
çay çay gezen bir liseli
dünyası diskodan ibaret
yaşamayan bilmez
o zamanlar adamdan sayılmazdın
gezmemişsen birkaç çay partisi

oysa eskiden benle yaşıt birisi
disko falan görmeden idam edilmişti
hem
durum hiç de arabesk değildi
demek bir şeyler başka öğretilmişti

o günden sonra ben
kazıyorum tüm ezberleri
kanırtarak

kazıyorum kendimi
acımadan kanatarak

her gece sehpalar kuruyorum
zamanın yargıçlığında
çocukluğum
gençliğim
ve dahi benliğim
sürekli zan altında

kırıyorum kalemimi
hep mayıs telaşıyla
eylül gaddarlığında

uzun uzadıya sorgulamadan

ilk
hakiye boyanan
çocukluğumu asıyorum
masumiyetine aldırmadan
...

anlayın artık ne olur
biraz geç doğmak
az devrimci yapmaz bizi
bizim suçumuz değil ki
yatmamak aslan gibi

hem

sizin bedeniniz

bizim beynimiz hapisti

size onlar

bize kendimiz yaptık işkenceyi