Kemalizm`in Kökünü Kazımak

6 / 7 / 2008  Pazar tarihinde Tevfik Tekmen tarafından eklendi, 128 kez okundu...

“KEMALİZM’İN KÖKÜNÜ KAZIMAKGeçen gün bir mektup aldım.Mektubu, A. N. T....kulu isimli bir kızımız yazmış ve adıma postalamış.Biyografisi kısaca; yirmi üç yaşındaymış ve üniversitede okumaktaymış. Yani hem genç, hem de öğrenci. Yaşamak zorunda kaldığı bu ülkede tarifsiz sıkıntıları varmış. Ve bu sıkıntılarının bazılarını benimle paylaşmak is...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Kemalizm`in Kökünü Kazımak

KEMALİZM’İN KÖKÜNÜ KAZIMAK

Geçen gün bir mektup aldım.
Mektubu, A. N. T....kulu isimli bir kızımız yazmış ve adıma postalamış.
Biyografisi kısaca; yirmi üç yaşındaymış ve üniversitede okumaktaymış. Yani hem genç, hem de öğrenci. Yaşamak zorunda kaldığı bu ülkede tarifsiz sıkıntıları varmış. Ve bu sıkıntılarının bazılarını benimle paylaşmak istemiş.
Diyor ki;
“Aslında yazdığın gazeteyi okumam. Bırak okumayı; yerde görsem üstüne basarım ve onu yılanbaşını ezer gibi keyifle ezerim. Çünkü adı bile, ben yaramazın biriyim diye bar bar bağırıyor. Nasıl olduysa bilmiyorum ama birkaç yazınızı tesadüfen okudum. Tesadüfen televizyonda gördüm, programda konuştuklarınıza tesadüfen seyirci oldum. Yani seni tesadüfen az buçuk tanıyorum…”
Mektupta birçok şeyi özgürce yazmış(!)
Saymış, sıralamış, anlatmış kendince. Ne güzel(!) Arada bana, benim gibilere, kendince biz dönmelere; dinsiz, imansız, kitapsız, Allahsız entel takma isimli gâvur özentililere de ağız dolusu hakaretler yağdırmış. Sineye çektik. Çünkü öyle bir zaman geldi, öyle bir çağı öyle şartlarda yaşıyoruz ki, ne yazık kanıksadık, alıştık. Allayıp pulladığımız, iyide ve kötüde sınırsız yaptığımız, aslında ne olduğunu hala algılayamadığımız, anlayamadığımız demokrasi var ya! Hani özgürlük dediğimiz şey!.. Bunların verdiği hakla, istediğimizi asar, istediğimizi keseriz ya! Demokrasi gereği halktan aldığı oyun şımarıklığıyla istemediğimiz rejimi yıkar, istediğimizi getiririz ya! Kızımız da işte bu ahvalde demiş ki;
“Çok büyük yazar sn. Oğuz Devrim Atasever!
Sonra hemen bir parantez açmış ve (adınıza da, soyadınıza da tüküreyim) demiş özgürce(!) (Her kim koyduysa… Belki de gerçek değil takmadırlar) diye de eklemiş. Ve “biliyorum çok cesursun” diye devam etmiş. “Ya da korkağın tekisin ama öyle görünmek istiyorsun. Gene bu mektubu sana, cesur birsin diye yolladım. Biraz uzun oldu ama kaytarma ve sonuna kadar oku. Okursun, bundan eminim. Çünkü senin yüreğin mangal gibi, ciğerlerin de maşallah körük gibi. Burada gene parantez açmış ve (solcu geçinirsiniz ama enseniz dönmez, hepiniz domuz gibisiniz) demiş. Ve devam etmiş; “bilirim üfleyince mangalda kül bırakmazsınız. İşte bu yazdıklarımı o bet isimli gazetende yayınla. Yayınlayabilirsen sıkıysa yayınla…” demiş.
Evet, aynen böyle demiş ve kendince beni zor durumda bırakmış. Oturduk, editörümüz Eylem’le yazıyı iyice okuduk. Ve küfürlerden arındırıp yayınlama kararı aldık.
Diyor ki önce, küpüne zararlı keskin sirke gibi;
“Sözüm ona entel geçiniyorsunuz! Sözüm ona solcusunuz! Sözüm ona devrimcisiniz ve o zihniyette aydın kimselersiniz! Kancık bir Yahudi’nin dediği gibi; din min yalan, yok öyle bir şey diyorsunuz. Dilinize tüküreyim… Yaratanınıza inanmıyor; hâşâ, kendi yarattığınız putu tanrı yapıyorsunuz! Aklınıza tüküreyim, bu ne yaman bir çelişki! Bakın bay büyük yazar, bilirsiniz, insanlık tarihi putları yıkmak için az mücadele vermedi? Sonunda başarılı oldu, onlardan kurtuldu, gerçek yaratıcıyı buldu ve sayesinde mutlu ve huzurlu oldu. Şimdi, kaç yıllar sonra dünyanın bugünkü haline şöyle bir bak! Kuzum siz nerde yaşıyorsunuz? Siz gibi Allahsızların ağzı salya sümük, kendinize yarattığınız putun gölgesinde, binlerce silahlı militanınız, cumhuriyet naralarıyla, demokrasi naralarıyla koca imparatorluğu yıkıp hazreti halifelere yağdırdığınız bunca küfür ve hakaretlerle kurduğunuzu sandığınız bu laik saçmalıklı, savsatalı hayalinizdeki dinsiz ülkenizde kendinizi kalın enseli kurt sanıp köpeksiz köyde gezer gibi mi sanmaktasınız? Yol bitti efendim! Hayali değil gerçek bir köy var ve o köyde tabii ki köpek var. Dikkatinizi çekerim! Putunuz devrilecek, başı ayaklarıyla yer değişecek… Putunuz da, okları da yüce tanrı huzurunda hesap verecek. Ve sizler, sözüm ona Kemalist geçinen kim olduğunu bilmeyenler; biz önce maymunduk, sonra insan olduk diyen entel takma isimli, sözde aydın geçinen ama gâvura hizmet eden gâvur özentili zavallı kimseler! Siz de devrileceksiniz ve yarattığınız putun altında ezilip inleye inleye can vereceksiniz.
Çok şükür ki o gün geldi efendim! Hadi bakalım, sıkıysa gene yaz!.. Gene çık satılmış televizyonuna, gene git rektörü sektör olmuş üniversite mektebine, hadi bakalım sıkıysa gene konuş! Mangal yüreklim, körük ciğerlim; üfle bakalım da görelim! Yok, Ergenekon’muş, yok dişi kurt Asena’yla yolu bulmuş, Türkün kurtuluşu buymuş, altı tane okmuş, bunlar da bizim yolumuz muş! Saltanatı yıkmış, hilafeti kaldırmış, sözde devrim yapmış! Yalancılar, kuklalar, Avrupalı emperyalistlere oyuncak olmuşlar! Yok, şapka deyip giyim kuşammış, yok yazı deyip Kuran’ın kutsal dilinden gâvurcaya kaçmaymış, laiklik savsatası, milliyetçilik aldatmacası, devletçilik palavrası; bir sürü saçmalığın adı devrimcilikmiş! Putlar öyle mi söyledi? Hadi bakalım; insanlara çektirdiğiniz acı günlerin sonu geldi. İşte, beklenen o gün bugün. Kiminiz cesur yürek bir gazeteci mi? Kiminiz bir odanın ya da bir derneğin bekçisi mi? Kiminiz yüksek bir okulda rektör, dekan, ya da bir öğretim görevlisi mi? Kiminiz eski bir general, ruhunuz darbeyle mi besili? Kiminiz komutan, kiminiz bir er; oh, sonunda enselendiniz mi? Elleriniz neden arkanızda, yoksa kelepçelendiniz mi? Hadi bakalım, kalksın putunuz! Başı yerde, ayakları gökte… Ayaklar başı yönetemez böyle tam tersi bir vaziyette! Sıkıysa kalksın, sıkıysa ayaklarına bassın! Hadi bakalım avuç açıp yalvarın; sıkıysa gelip sizi kurtarsın!.."

“Pazar sohbeti” köşesinin sevgili okuyucuları,
bu hoş(!)mektup, böyle bir ahvalde sürüp gidiyor. Sanırım size aktardığım kısım sevgili kızımızın(!) anlatmak istediğini anlatmıştır. Sizler de neyin ne olduğunu anlamışsınızdır(!)

Teşekkürler Ayşe Nur kardeş;
Böyle düşündüğün için(!)
Teşekkürler;
Böyle güzel sözler söylediğin için(!)
Çok çok teşekkürler, böyle yetiştirildiğin için(!)
Sen hep yaz, kalemim daim olsun. Hep oku, dimağın açık olsun. Hep konuş, hiç susma; dilin böyle bal kaymak olsun(!) Seni yetiştirenler dert görmesin. Hiç ölmesin, dünya durdukça dursun, çok sağ olsun, hep var olsun(!) Başımızdan eksik olmasınlar(!)
Sevgili Ayşe Nur kardeş,
Atatürk, cumhuriyet Türkiye’sini sizler için kurdu. Bu şemsiyenin gölgesinde hem dağlar gibi özgür olun, hem de ona istediğiniz gibi kan kusun!
Ya da sıkıyorsa yakın, yıkın. Sıkıysa yeni bir cumhuriyet de siz kurun! Hadi bakalım…

İyi Pazarlar efendim…
Oğuz Devrim Atasever. 6/Temmuz/2008*Lüleburgaz*

Ord. Prof. Dr. Hıfzı Veldet Velidedeoğlu Türkçesi ile yorumsuz;
Ey Türk gençliği!
Birinci ödevin Türk bağımsızlığını, Türk cumhuriyetini, sonsuza dek korumak ve savunmaktır. Varlığının ve geleceğinin biricik temeli budur. Bu temel, senin en değerli (güven) kaynağındır. Gelecekte de, yurt içinde ve dışında, seni bu kaynaktan yoksun etmek isteyecek kötüler bulunacaktır. Bir gün, bağımsızlığını ve cumhuriyetini savunmak zorunda kalırsan, göreve atılmak için içinde bulunacağın ortamın olanak ve koşullarını düşünmeyeceksin! Bu olanak ve koşullar çok elverişsiz olabilir. Zorla ya da aldatıcı düzenlerle sevgili yurdunun bütün kaleleri alınmış, bütün gemi yapım yerleri ele geçirilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve yurdun her köşesine eylemli olarak girilmiş olabilir. Bütün bu durumlardan daha acı ve daha korkunç olmak üzere, yurdun içinde yönetim başında bulunanlar, aymazlık ve sapkınlık ve üstelik hainlik içinde bulunabilirler. Dahası, yönetim başında bulunan böyleleri, kişisel çıkarlarını, yurduna girip yayılmış olan(dış) düşmanların siyasal amaçlarıyla birleştirebilirler. Ulus, yoksulluk ve darlık içinde ezgin ve bitkin düşmüş olabilir.
Ey Türk gençliğinin genç kuşakları!
İşte bu ortam ve koşullarda bile ödevin, Türk bağımsızlığını ve cumhuriyetini korumaktır. Gerektiğinde bu güç, damarlarındaki soylu kanda vardır.
Mustafa Kemal Atatürk, 20 Ekim 1927