Keşke (1)

22 / 6 / 2008  Pazar tarihinde Fatma Çetin Kabadayı tarafından eklendi, 211 kez okundu...

“Yalvarmaktan dili damağı kurumuş, ağlamaktan da gözleri kızarmıştı. Oturduğu koltuğun üzerinden gözyaşlarını iyice buruşmuş mendiline silerken hâlâ dermansız bir biçimde oğlunu ikna etmeye çalışıyordu.“Gitme oğlum, ne olur gitme...”Saçlarını jöleyle dikleştirmiş oğlu, aynanın karşısında son rötuşlarını yaparken annesini duymazlıktan ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Keşke (1)

Yalvarmaktan dili damağı kurumuş, ağlamaktan da gözleri kızarmıştı. Oturduğu koltuğun üzerinden gözyaşlarını iyice buruşmuş mendiline silerken hâlâ dermansız bir biçimde oğlunu ikna etmeye çalışıyordu.

“Gitme oğlum, ne olur gitme...”

Saçlarını jöleyle dikleştirmiş oğlu, aynanın karşısında son rötuşlarını yaparken annesini duymazlıktan geliyor, ıslıkla şarkı mırıldanıyordu.

“Oğlum, ne olur, yalvarıyorum sana, gitme, onlar sana uygun arkadaşlar değil!”

“Kes be ana!” dedi başını bile çevirmeden.

Gömleğinin yakasını düzeltti aceleyle, sonra arkasına basarak giydiği ayakkabılarını bir iki saniyede ayağına geçirerek evden çıktı.
Hatice Hanım, oğlunun çıkışının ardından dizlerine tutunarak ayağa kalktı. Kırk beşlik bedeni bu acıya dayanamıyordu artık.

Pencereye doğru ilerledi. İnce perdenin ardından iki çift göz, en son motosiklete binişini seyretti üzüntüyle. Ardından kısa bir gürültü ve cadde boyu kayboluş geldi. Gitmişti.

Hatice Hanım, yeniden yerine oturdu. Düşündü. Son zamanlarda bunu çok yapıyordu. Neden böyle sorumsuz olmuştu bu çocuk? Nerde hata yapmıştı? Bir türlü anlayamıyordu.

Herkesin çocuğu mu bu yaşlarda böyle oluyordu yoksa bir tek kendisinin ki mi böyleydi?

Delikanlılık bu muydu? Apartmanlarında kendi oğlu Hasan ile yaşıt iki çocuk daha vardı ama onlar bu durumda değillerdi. Asiye Hanım’ın oğlu Abdurrahman üniversite üçe devam ederken, Sibel Hanım’ın oğlu Muhammet okulunu bitirmiş görevine bile başlamıştı. Neden onlar gibi değildi Hasan? Ya da onlarla arkadaş değildi?

Ayağa kalkıp çekmeceden fotoğraf albümünü çıkardı. Oğluna ait albümlerden sadece biriydi bu. El bebek gül bebek büyütürken ne çok da fotoğraf çekmişlerdi farkında olmadan.

İlk sayfayı açtığında Hasan’ın bebeklik resmiyle göz göze geldi. Henüz yeni doğduğu ayda çekilmişti bu fotoğraf. Aynı haliyle çekilmiş dört değişik resim... Ardı ardına... Abartmışlar mıydı? Tek hatırladığı o an ki mutlulukları ve bebeğinin kokusuydu. Muhteşemdi.