Keşke (2)Keşke (2)Diğer sayfayı açtığında bir yaşına kadarki resimlerini incelemeye koyuldu. O ilk yıl her ay muhakkak bir iki resim çekilir, çoğaltılır, yakın akrabalara dahi gönderilirdi. İlk bebeği olması mıydı bu kadar üzerilerine düşmelerine sebep olan, kendi de bilmiyordu. Bu düşkünlüğü yirmi dört yıl hiç eksilmemiş, hatta günbegün farkında olmadan artmıştı. Hele Hasan’ın doğumundan iki yıl sonra geçirdiği hastalıktan sonra daha da artmıştı. Bir çocuğu daha olamayacağını öğrenmek Hatice Hanım’ı yıllarca alışamayacağı acı bir duyguyla burun buruna getirmişti. Eşi de kendisi de belki de bu yüzden Hasan’ın bir dediğini iki etmemişlerdi.Dört yaşında iken anneannesinin kucağında çekindiği bu resim... Bütün kardeşlerinin evinin duvarına çerçeveletilip asılmıştı yıllar önce. Hâlâ da duruyordu. Hasan her ne kadar yirmi dört yaşına girmiş olsa da saçları ortadan ikiye taranmış bu haliyle herkesin gönlünde hiç büyütemediği bir çocuk olarak kalmasına neden olmuştu. Hasan bir giydiğini üç ya da dört kez giyerdi. Ona alınan kıyafetler ile bütün mahallenin çocukları büyüyebilirdi. Birçoğunu dağıtmış birkaç tanesini de hâlâ sandığının bir köşesinde saklamaktaydı Hatice Hanım. Bunu neden yaptığını kendisi de anlamıyordu ama kıyıp da başkalarına veremediği o izci kıyafeti, asker kıyafeti, ilk önlüğü, ilk ayakkabıları... Yepyeni duruyordu işte. Bu resimler çekilene kadar yaptığı kaprisleri dün gibi hatırlıyordu annesi. Bir türlü sakin oturamıyordu o zamanlarda da. Bütün aksi, nazlı davranışları aile çevresinde hoş karşılandığı için de ağlayarak her istediğini hemen yaptırırdı. Bu konuda hata yaptığının o zamandan beri farkındaydı Hatice Hanım ama bir türlü kendisine engel olamamıştı. Bazen küçük olduğunu bahane etmişti isteklerini yapmak için, bazen de ağlamasına dayanamamıştı. Ne de olsa tek evladıydı ve şımartılmayı fazlasıyla hak ediyordu annesine göre. “Keşke...”diye mırıldandı Hatice Hanım. “Keşke her ağlamasında cevabım ‘Tamam’ olmasaydı, keşke ‘Hayır’ demeyi de bilseydim ona...” Arka sayfayı çevirirken kendisine acı veren bu duyguları unutmuştu bile. Piknik resimleriydi bunlar. Salıncakta sallanırken çekmişti bu resmi. Sürekli onu sallamaktan kollarında derman kalmamıştı büktün gün. Annesinin biraz dinlenmesine bile izin vermemişti, ağlama tekniği burada da yaramıştı. Okula başladığı gün telaşla çektiği resimlere gelince gülümsedi şişmiş gözleriyle. Uzun zamandır gülümsemeyi bile unutmuştu Hatice Hanım. Dudakları adeta şaşkınlıktan gerilmişti. Her gün Hasan’ı okula götürüyor, çıkışta da muhakkak kendisi alıyordu. Bu yıllarca böyle süregelmişti. Hem de ilk yıllarda arada teneffüslerde yanına gidiyor, elini yüzünü yıkıyor, derste sıkılıp sıkılmadığını soruyor, bir isteği varsa okul kantininden alıyor, öpüp evine geliyordu. Düşündü. Şimdi bütün bunlara inanamıyordu. Hasan annesini görünce hep seviniyordu. Ne de olsa kantinde hep çocukların sevdiği şeyler satılıyordu ve annesi ona ne isterse alıyordu. Diğer çocuklar seyretmekten yorulmuş, hasan yarısına kadar yiyip attığı şekerlemeleri, leblebi tozlarını aldırmaktan yorulmamıştı. Hatice Hanım arkadaşlarıyla paylaşması için bir iki teklifte bulunur, Hasan omuz silkip “Onların da annesi alsın, bana ne!” deyince de ısrar etmezdi o zamanlar. Keşke, birkaç kez paylaşmasını sağlayabilseydi. “Keşke...” diye mırıldandı yeniden. “Keşke paylaşma duygusunu o zaman verebilseydim oğluma. Arkadaşınla paylaşmazsan almam deseydim, ağlar mıydı acaba? Yine ne yapıp edip aldırır mıydı onca şeyi? Kardeşi de olmadı ki...”
Telif Hakkı Uyarısı Keşke (2) isimli yazı, Fatma Çetin Kabadayı tarafından 22.06.2008 tarihinde sitemize eklenmiştir. Aksi ispat edilmediği sürece, 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu 81. Maddesi gereği eserin tamamının telif hakları yazara aittir. Herhangi bir şekilde "alıntı olduğu ve hangi yazara ait olduğu" belirtilmeden ve yazarın sitemizdeki sayfasına link vermeden kullanmak hırsızlıkla eşdeğer suçtur. İlgili Kanun gereği Eser sahibi şikayetçi olduğu taktirde cezai müeyyidesi 3 yıldan 6 yıla kadar paraya çevrilemez hapis, 150.000/300.000 YTL ağır para cezasıdır. Yine İnternet yasası gereği de her hangi bir sitede yazıların kullanılması halinde site sahipleri sorumlu olup, sistemlerini Cumhuriyet Savcılıklarının incelemelerine açmak durumundadır. Gelişen teknoloji sayesinde yapılan incelemeler; IP tespiti ve yazının gönderildiği bilgisayarın bulunmasına imkan vermektedir. Şikayet halinde, sitemizin avukatları da konu ile ilgileneceklerdir...
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Sevil Nizamoğulları yazıyı tebrik etti...
Mustafa Cilasun yazıyı tebrik etti...
İpek Gongu yazıyı tebrik etti...
Aralık
4
Aralık
2
Aralık
1
Aralık
1
Kasım
30
Ekim
27
Ekim
27
Ekim
27
Ekim
27
Ekim
27
Mayıs
2
Haziran
2
Uyarı ( İlköğretim 2 ve 3 Sınıflar İçin İki Kişilik Skeç)
• Fatma Çetin Kabadayı • Mizah Denemeleri • 1480 kez okundu. • 9 kez yorumlandı.
Mart
9
Nisan
27
Nisan
27 |
![]() |
Site Menüsü
Köşe Yazıları
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||