Kırık (pesimist Anılar)

13 / 11 / 2007  Salı tarihinde Kaan Gürler tarafından eklendi, 348 kez okundu...

“Bir adam, Yalnız bir yolda gitmekte, Elindeki gül yere düşerken, Damlalar, ölüm kadar sıkıntılı, Bir aşk kadar ağır yüklü, Hafifçe yanağından düşmekte... Gülün kırılması kadar ani oldu ayrılık... Neden diye sormak isterdi adam, Neden?... Neden bitti?... Uçurumlara sürüklenmekteydi kendisi. Lakin bir kurtaran olmayacaktı sonunda... Bir kadın... Y...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Kırık (pesimist Anılar)

Bir adam,
Yalnız bir yolda gitmekte,
Elindeki gül yere düşerken,
Damlalar, ölüm kadar sıkıntılı,
Bir aşk kadar ağır yüklü,
Hafifçe yanağından düşmekte...

Gülün kırılması kadar ani oldu ayrılık...
Neden diye sormak isterdi adam,
Neden?...
Neden bitti?...
Uçurumlara sürüklenmekteydi kendisi.
Lakin bir kurtaran olmayacaktı sonunda...

Bir kadın...
Yalnız bir evde ağlamakta
Elindeki kalbi yere düşerken,
Damlalar ölüm kadar sıkıntılı,
Bir ayrılık kadar ağır yüklü,
Hafifçe yüreğinden akmakta...

Kalbin kırılması kadar ani oldu ayrılık...
Çünkü diye cevap vermek isterdi kadın,
Çünkü...
Bitti çünkü...
Uçurumlara sürüklenmekteydi kendisi.
Lakin bir kurtarıcı olmayacaktı sonunda...

Bir aşk...
Yalnız bir evrende yok olmakta,
Elindeki şansı yere düşerken,
Damlalar, hayat kadar sıkıntılı,
Bir keder kadar ağır yüklü,
Hafifçe kırığından sızmakta...

Işığın kırılması kadar ani oldu yok oluş...
Rağmen diye söylemek isterdi aşk,
Rağmen...
Herşeye rağmen...
Uçurumlara sürüklenmekteydi kendisi,
Lakin bir kurtarıcı olmayacaktı sonunda...