Kitaplar İnsanlar ve İnsankitaplar

26 / 3 / 2008  Çarşamba tarihinde Kübra Aytekin tarafından eklendi, 104 kez okundu...

“Aslında her insan, bir kitaptı. Adı vardı, konusu vardı. Girişi gelişmesi sonucu vardı. Kiminin ilgi çeken kapağı vardı, kiminin ise sadeydi görüntüsü ama içinde keşfedilmeyi bekleyen satırlar vardı, sırlar vardı. Kiminde anlatılmak istenenler gayet açıktı, kimini anlamak için tekrar tekrar okumak lazımdı. Derinlik isterdi o kitap okuyucudan, a...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Kitaplar İnsanlar ve İnsankitaplar

Aslında her insan, bir kitaptı. Adı vardı, konusu vardı. Girişi gelişmesi sonucu vardı.
Kiminin ilgi çeken kapağı vardı, kiminin ise sadeydi görüntüsü ama içinde keşfedilmeyi bekleyen satırlar vardı, sırlar vardı. Kiminde anlatılmak istenenler gayet açıktı, kimini anlamak için tekrar tekrar okumak lazımdı. Derinlik isterdi o kitap okuyucudan, anlayış beklerdi, özel ilgi isterdi. Durup düşünde bir öyle anlarsın ancak beni derdi.
Bazı insanlar vardı; şöyle bir başına bir sonuna bakıp da anlamayı çalışırdı insanları-kitapları. Bazıları ise tüm kitabı okuyacak kadar sabırlıydı. Bilirdiniz ki bu sabır kitaba-insana verilen değerden kaynaklanırdı.
Ve her kitabın içinde, o insanın hayatındaki insanlarla ilgili kısımlar vardı. En değer verdikleri hakkında söylenecek çok sözü vardı insan-kitabın. Yazmıştı sayfalar dolusu sevdiklerini, sevgilerini, kırgınlıklarını, kırıklıklarını.
Kimi insanlar vardı; kitapta kendileri ile ilgili kısımları bile okumadı. Değer vermedi, verdiyse bile hissettirmedi. Kendileri bilirlerdi ya zaten kendilerini. Ne gerek var “ değer ver(me)diği” insanın-kitabın anlatmasına,yazmasına. Hem vakti de yoktu okumaya. İşi vardı, işleri vardı. Sadece merak ettiğinden şöyle bir içerik kısmına bakmışlardı ve bir daha açmamak üzere kapatmışlardı kitabı-insanı.
Oysa bilmediler, okusalardı neler kazanacaklarını. Okumadıklarından bilemediler o kitabın-insanın sırlarını, duygularını. Okumadıklarından fikirleri, cümleleri cılız kaldı. Okumadıklarından incelikten yoksunlardı.
İlgi, zaman ve derinlik fakiriydi onlar. Okusalardı da anlayamazlardı belki de o insanı, o kitabı. Onlar ki sırların farkına varamadan sırra kadem bastırdı, insanlara-kitaplara…
O gün bugündür kitaplar raflarda saklı. O gün bugündür insanlar içine kapandı. Ama yeri yurdu bilinmeyen insanlar hala vardı.

KİTAPLAR RAFLARDA KALDI DA; OKUNMAYI BEKLENİP DE OKUNMAYAN İNSANLAR NEREDE SAKLI?