Kızıma Vasiyet
küçük kız ,
dikkat et düşeceksin...
ayakkabılarının bağcıkları çözülmüş,
düşüp bir yerini inciteceksin!
Benim küçük kızım;
Ne kadar güzel bakışların...
Bir ışık var ki gözlerinde senden başka herkes görüyor onu,
Saçları kıvırcık, babasına çekmiş...
Elinde bir kalem yazmayı bilmeden karalıyor her yeri,
Onunda yaşanacak acıları var besbelli,
Şimdiden yazmaya başlamış bitireceğini sanarak...
Küçük kızım boş ver sen yazma,
Sen sadece oku yazılanları...
Çünkü bil ki alışkanlık yapar bu,
Yazmadan duramazsın!
Hep son hikâyenin noktasını koyduğunu zannederken,
Yeni bir şiirin orta dizesinde bulursun kendini...
Ne olur yazma sen,
Çünkü yazmak için acı çekmek isteyecek yüreğin,
Her şey alışkanlık yapacak sana da,
Her pazar sahile inmek isteyecek,
Denize bir şiir yazmak,
Dalgalara bir şişenin içinde dizeleri bırakmak isteyeceksin!
Gecenin anlamsız bir zamanında
Yalnız sokaklarda gezmek isteyecek yüreğin
Sen üşüyeceksin!
Bazı anlarda olacak ki sen kar tanelerinin altında;
Sevginin sıcaklığından eriyeceksin...
Sen yazma kızım,
Sen sadece oku...
Çünkü acı gerektirir yazmak,
Kaldıramaz senin o küçük yüreğin,
Boyundan büyük acıları...
19 Mart 2005
Saat 09:59
çocukların ulaşamayacağı yerlere koyulsun acılar,
onlar hiçbir şey hissetmesin,
onların o melek yürekleri hiç üzülmesin...