Kocananın Ölümü 2

2 / 6 / 2008  Pazartesi tarihinde Ali Öztorun tarafından eklendi, 88 kez okundu...

“ Bizde Kocananın bu duygulu haline kendimizi kaptırır olayları görmüş veya yaşamış gibi ağlardık.Ağladığımızı duyan babam;-Fatma gene çocukları ağlattın diye söylenirdi. Kadirlinin düşman işgalinden kurtuluşunu,Ala caminin yakılışını,Cemal Paşa köprüsünün yıkılışını,Yusuf Şekerin atı ile birlikte Sülemiş tepesinden yuvarlanan büyük bir ka...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Kocananın Ölümü 2

Bizde Kocananın bu duygulu haline kendimizi kaptırır olayları görmüş veya yaşamış gibi ağlardık.Ağladığımızı duyan babam;
-Fatma gene çocukları ağlattın diye söylenirdi.
Kadirlinin düşman işgalinden kurtuluşunu,Ala caminin yakılışını,Cemal Paşa köprüsünün yıkılışını,Yusuf Şekerin atı ile birlikte Sülemiş tepesinden yuvarlanan büyük bir kayanın altında kalışını (Ben orta okula giderken o kaya hala yuvarlandığı yerde Cemal Paşa Köprüsünün başında duruyordu.Daha sonraları o kayayı parçalayarak oradan kaldırdılar.) Safiye Mehmet’in Tuvaras yaylasında bir mağarada öldürülüşünü ve Binbaşının sele gidişini akıcı bir dile anlatır ve bizlerde merak ve heyecanla dinlerdik.Kocana bu ağıtları göz yaşları ile söylerdi.Sanki o günleri yaşar gibi olurdu.Hatırımda kaldığı kadarıyla kısa bir örnek;

Uğursuz sanmayın Kadirlinin nehrini
Aldı köprüsünü koydu şehrini
Binbaşıya verdi acı zehrini
Gardaş yardımına gelen binbaşım

Bacın varmıyıdı yanıp tutacak
Gardaşın varmıydı yerin tutacak
Gara toprak senide mi yutacak
Gardaş yardımına gelen binbaşı
………………………………..
Kocana artık iyice yaşlanmıştı. İki büklüm olmuştu. Yılların yüklediği ağır hayat yükünden beli bükülmüş dişleri dökülmüştü.Gözleri uzağı seçemez olmuştu.Geleni çoğunlukla sesinden ve ayak sesinden tanırdı. Eline aldığı asaya dayanarak yürüyordu. Elden, ayaktan düşmemişti. Kendi işini kendi görüyor, kimseye muhtaç olmuyordu. Zaten hep ;
-Allahım beni muhannete muhtaç etme” diye dua ederdi.
Kocana o haliyle bile “Can yoldaşlarım” dediği keçilerinden ve tavuklarından vazgeçmiyordu.
Yaz gelmiş buğdaylar biçilmiş köylü hayvanlarının yiyeceği samanı hazırlamak için ekin sapı toplama telaşına düşmüştü. Kocana iki büklüm haliyle keçilerine ve tavuklarına yem yapmak için firez (biçilmiş ekin ) tarlasında yere düşen buğday başaklarını topluyordu. İşini bitirmiş kan ter içinde evine dönüyordu.Havada iyice ısınmış,Çukurova’nın yakıcı sıcağı kendini göstermişti.Her taraftan cırlavuk (Ağustos böceği),kurbağa,yılan,kuş,çekirğe gibi börtü böcek sesi geliyordu.
Kocana asasına dayanarak yeni doğum yapmış ineğin yanından geçerken, buzağısını (İnek yavrusu) kıskanan inek birden huysuzlanır ve Kocanaya kafasıyla bir tos vurur ve oracığa yıkar. Kocana feryat figan eder.Sesi duyanlar koşarlar sesin geldiği tarafa ve görürler kocanın yerde yattığını.Kocana kendisine vuran ineğe can acısıyla beddua eder;
-Allah inek seni boz yılanlar soksun.Amanın komşular be ettim bu gavur ineğe
Kocananın dışta görünen yarası yoktur ancak ineğin vurmasıyla savrulmuş ve kalça kemiği kırılmıştır.Doktora götürülmüş ve yaşı ilerlediği için kemiğinin kaynamayacağı söylenerek,köye geri yollanmıştır.
Artık akşam olmuş ve günü koşuşturmayla geçiren yorgun bedenler yemekten sonra dama serilen cibindirik (Sivri sinekten korunmak için beyaz tülbentten dikilen dört köşeden ve ortasından iplerle direklere bağlanan dikdörtgen veya kare şeklindeki örtü.) içindeki yataklara yatılmıştı.Geceyi çekirge kurbağa ve börtü böcek sesi dinleyerek uyuyanlar aniden bir inek böğürtüsü ile uyanırlar,böğüren ineğin yanına koşarak vardıklarında ne görsünler;
İneğin memesinden akan süt kokusunu alan bir boz yılan ,yavrunun yanında yatan ineği memesinden sokmuş ve çırpına,çırpına ölmesine neden olmuştur..Herkes hayret içinde kalır ve gündüz olanları hatırlar;
-Kocananın bedduası tuttu derler.
Bu olan olaydan sonra Kocana çok yaşamaz ve ruhunu teslim eder.Allah rahmet eylesin.