Köy Delisi 1

8 / 6 / 2008  Pazar tarihinde Emre Kundakçı tarafından eklendi, 96 kez okundu...

“Sadece boş bir yolculuk…Boş koltukların, dolu koltuklardan daha çok olduğu bir köy otobüsünde hiç bilmediği bir köye gidiyordu. Geçtikleri yollara uzak köylerde evlerin ışıkları yanıyordu, her biri birden çok hayatı simgeliyordu. O ufak tefek ışıklara baktı bir müddet, altında yaşanan hayatları düşündü. Yanan ışıkların altında yaşanan acıları, ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Köy Delisi 1

Sadece boş bir yolculuk…

Boş koltukların, dolu koltuklardan daha çok olduğu bir köy otobüsünde hiç bilmediği bir köye gidiyordu. Geçtikleri yollara uzak köylerde evlerin ışıkları yanıyordu, her biri birden çok hayatı simgeliyordu. O ufak tefek ışıklara baktı bir müddet, altında yaşanan hayatları düşündü. Yanan ışıkların altında yaşanan acıları, korkuları, sevinçleri ve insana dair, insanlığa sığmayan şeyleri tasavvur etti. Peki neden böyle bir yolculuğa çıkmıştı. Neydi aradığı, niye giderdi bir insan, bilmediği bir yere.

Otobüsteki insanlara, giysilerine, konuşmalarına baktıkça hayatın çok acımasız olduğunu düşünmeye başladı. Zavallılar dedi içinden. Bu yabancı insanların arasında yol alırken bir terslik olacağından korkuyordu. Ama cesaretini toplamalı ve ufak bir giriş yapmalıydı. Yaşlı bir teyzenin birisine yanaştı, yaşlılığının bilgeliğiyle, şefkatiyle ona umut olacağını umuyordu. Kısık bir sesle “teyze nereye gidiyorsunuz dedi” Teyze, tam bir Osmanlı kadınıydı. Sert mizaçlı, hükümet gibi kadın derler ya hani. Tam öyle bir kadındı. Teyze, asık surat ifadesi ile, “sen heç mi bilmeyon oglum burlara, bu otbüs bi tek bizim köve gider. Nere gitcem sanki, huna bak.” dedi. Teyzenin konuşması Murat’ı biraz bozsa da çok hoşuna gitmişti. Teyzenin şiveli dili, duru cahilliği, ama cahilliğini kapatan kıvrak zekası murat’ı etkilemişti, Yıllardır onlar gibi olmamak için çalışan, okuyan Murat, birden onlar gibi olmak istedi.
Duru yaşamlarına girmek, sakin ve dingin bir hayata atılmak coşkusuyla içinden ılık ılık bir şeyler kıpırdandı. Sadece boş bir gezinti olacak yolculuğunun anlamlanmasının verdiği keyifle iç çekti ve burnunu cama dayadı. Ara sıra camdan burnunu çekiyordu ama otobüsün içindeki pis kokudan kaçışı camın dibine yaklaşmakta buluyordu. Yol boyunca otobüsün içindeki ağır kokudan rahatsızlık duysa da, alışmaya çalıştı, alıştı.