Kpss

13 / 7 / 2008  Pazar tarihinde Hüseyin Döğentaş tarafından eklendi, 172 kez okundu...

“Çoğu genç için hayaldir üniversiteyi kazanmak. Üniversiteyi kazanınca tüm dünya onların olur. Çoğu "dünyada başka ne isterim ki?" diye düşünür. Sonra üniversiteye başlanır. Yeni dostluklar, gırgır-şamata, inatçı hocalar, fotokopi, büt, final, mezuniyet balosu falan derken bir bakmışsınız okul bitmiş. Buraya kadarki kısım pespembeydi değil ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Kpss

Çoğu genç için hayaldir üniversiteyi kazanmak. Üniversiteyi kazanınca tüm dünya onların olur. Çoğu "dünyada başka ne isterim ki?" diye düşünür. Sonra üniversiteye başlanır. Yeni dostluklar, gırgır-şamata, inatçı hocalar, fotokopi, büt, final, mezuniyet balosu falan derken bir bakmışsınız okul bitmiş.
Buraya kadarki kısım pespembeydi değil mi? Evet işte asıl kabus bundan sonra başlıyor...KPSS adlı bir sınavımız var. Devletin: "Yahu ben bu gençleri eğittim ama dur bakayım ne kadar eğittim!" deyip yaptığı bir sınav.
Yüzbinler giriyor bu sınava. Aileleriyle birlikte milyonlarca umut. Tek bir hedef var: sınavı geçmek ve öğretmen, memur vb... bir iş sahibi olmak.Kazanılırsa ne mutlu onlara.Ya tersi durum.Neden kimse bu durumu hiç düşünmüyor? Ya da düşünse bile dile getirmiyor? Yüzbinlerin girdiği bu sınavdan sadece 10-15 bini akıllı sayılıp işe alınıyor. Peki ya diğerleri, onların umutları? Ailesinin ve çevresindekilerin beklentileri? Bunların hesabını kim verecek?
Ailelerinin hâlâ onlara bakıyor olmaları, babalarının çocuk gibi onlara harçlık veriyor olması, çavresindekilerin `okudu da bir b.. olamadı!` tavırları,kendilerinin duyduğu suçluluk psikolojisi...(burası uzar gider) bunlar ayıp değil mi? Neden biz bu insanları işe yaramaz okumuşlar sürüsü haline getiriyoruz? Yoksa ben mi abartıyorum? Tabi canım ben abartıyorum! Bunda bu kadar abartacak ne var? Neyse yorumlarınızı bekliyorum...Aman aklınıza mukayyet olun, sevgilerimle...