Küçük Yüreğimden Dökülenler
Yağmurun toprağa düşme aşkı kadar büyüktü sana olan aşkım
Kar tanelerinin erimesine sebep olan güneş gibi sana kandım
Fırtınanın kendisine hasretini getiren buğulu aldırıştı aslında aşkım
Nefesle savrulan bir yapbozdan ayrılan küçük kız gibi ben yine sana kandım
Yaprağın mutluluk çizgileri kadar saftım
Kelebeklerin bin bir renginden son parçaydım
Kalan çizgilerin hangisini sen sandım?
Kırdığın ilk günün son hatırasıydım
Yeşilin derinlerindeki gözlerinde saklandım
Sen gördün, yaşadın ama senin yerine ben anımsadım
Senin anımsadığın son melek ben olmalıydım
Anlayamadın! Sahte gözyaşlarında yer almamalıydım