Kuru Fasülye

20 / 12 / 2007  Perşembe tarihinde Ümit Okunakol tarafından eklendi, 307 kez okundu...

“Dün aklıma gelmişti kurufasülye yapmak ,uzun zaman olmuştu, yalnız yemek masamda zeytinyağlı kurufasulyeyle uğraşmak tek başıma yiyeceğim diye.Dünden ısladım halis köy fasulyelerini sıcak suyla.Okul zamanı öğrenmiştim fasülye yapmayı ,öğrenci eviyid bizimki kendimiz uğrasırken annemi arayıp almıştım ilk tarifi.Paramız yoktu dısarda yiyemiyorduk ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Kuru Fasülye

Dün aklıma gelmişti kurufasülye yapmak ,uzun zaman olmuştu, yalnız yemek masamda zeytinyağlı kurufasulyeyle uğraşmak tek başıma yiyeceğim diye.Dünden ısladım halis köy fasulyelerini sıcak suyla.Okul zamanı öğrenmiştim fasülye yapmayı ,öğrenci eviyid bizimki kendimiz uğrasırken annemi arayıp almıştım ilk tarifi.Paramız yoktu dısarda yiyemiyorduk ki.İş başa düştü ,can fasulye istedi bende öğreneyim dedim ,yemek kültürüm öyle başladı benim.Parasızlıktan anlayacağınız öğrenciyken ben.Soğanları yağda kavururken,aklıma geldi ben küçükken hiç kuru fasülye sevmezdimki ,annemin sofradaki haykırışları hala kulağımda``oglum bi kaşık al ölmezsin fasülse yersen!!!``:).Hayır yemeyeceğim işte fasülye sevmiyorum ben!!`` cümlesini her seferinde kullanırdım.Halbuki düşünüyorumda, hiç tadına bakmadığım bir şeyi nasıl sevmiyorum derdim ki.Hiç yememiştim, yemeyide düşünmemiştim.Belkide adına kıl olmuştum çocukken,yada bir arkadaşım `fasulye de yenirmi yavv`demişti ve ben o andan sonra kurufasülyeye cephe almıştım.Taa ki çok ama çok iyi hatırlıyorum.Televizyonda Redkiti ,iştahla kurufasulye yerken görene kadar.O kadar canım istemiştiki,anneme zorla kurufasulye yaptırmıştım. Yanılmıyorsam 3.tabakta annem almıştı önümden mide krampı yaşayacaksın diye.Öyle şaşkındı ki ,bana ne olduğunu çözmeye çalışıyordu.Ben fasulyeden en son kalanları ekmekle sıyırırken, çocukluk işte.
Şimdi salçadaydı sıra, yağda kavrulmuş sogan salçayla bütünlesince, bir kıyamettir koptu tencerenin içinde ,eğenceliydi ,ama farkedemediğim ,bembeyaz daha dün yıkadığım, sabah ütülediğim `aman yaa bi şey olmaz` düşüncesiyle çıkarmadığım gömleğimin salça noktalarıyla dolmasıydı.Güleyimmi ağlayayımmı bilemedim ,çıkarıverseydim ya,ne olurdu üşenmeseydim küçücük bir ayrıntı için.VE sıçrayan salçaların sonucunda ,o bomba cümle döküldü dilimden her zamanki gibi `` tüh gitti gömlek ben zaten biliyordum,neden çıkarmadımki``.Bu cümleyi neredeyse eve gelir gelmez mutfaga girip yemek yapma krizim her tuttuğuna söylediğimi farkettim.Ne kadar galesizmişim.Anladım ki sabırsızlığımın bedelini gene ben ödüyordum. Şimdi tekrar yıkamam gerekiyordu.Küçük ayrıntılar bazen bizi kendimize getirmeye yetiyor sanırım.Bir daha gömlekle yemek yapmayacağım.Çünki ütü yapmayı sevmiyorum.Hemde sabah ütülediğimi diger sabah tekrar sıfırdan ütülemekten gerçekten nefret ediyorum.
Şimdi az önce doğradığım bir domates ve iki carliston denen biberi attım.Biraz daha kaynaşsınlar. Biberlerinde domatesinde canı çıksın diye uğraşırken ,soganları gözardı ettiğimi farkettim.Gömleğe takılıp kalacağıma soğanlara baksaydım şimdi böyle kara kara olmayacaklardı dedim kendime.Beklemedim fazla, soganlar yanacak diye biberin domatesin ölmesini beklemedim ,döktüm fasulyeleride üzerlerine, bir kere karıştırıp boca ettim suyu tencereye .Bir iki karıştırma daha kıstım altını bırakıverdim öyle .Ne uğraşacaktım okadar, fasülyeydi işte, ben yiyecektim sadece.Tam koltuğuma oturup sigara yakacaktımki,büyük önem arz eden bir şeyi unuttuğumu farkettim,Gömlekti,soğandı ,biberdi derken asıl önemli olanı tuzu ve kırmızı biberi atmamışım.Tüh! dedim sigarayı bırakıp elimden mutfaga koştum ,su kaynamadan atmalıydım,birer tutam attım ,bi daha karıştırıverdim, sonrasında nasıl yiyeceğimin hayaline dalmışım.Kısa bir durgunluktan sonra kapattım kapağını düşündüm unuttuğum bir şey varmıydı acaba?.Yok yok dedim hepsi tamam şimdi geriye sadece yemek kaldı fasülyeyi afiyetle.Koltuğuma dömdüm tekrar, birde baktım ki aceleyle sigaramı koltuğa düşürmüşüm,hemde gazetenin üzerine .Fırladım masamdan kaptığım gibi sürahiyi döktüm üzerlerine, ateşin ve yanmaya hazır gazetenin.Bir kurufasülye sevdasına yakacaktım evi diye düşündüm.
Neyse şimdi her şey tamamdı sadece koltuğuma oturamayacaktım kuruyana kadar.Ben sandalyeye geçtim.Sabırla bekliyordum artık ,taaki telefon çalana kadar.Bir dostum arıyordu,sıkkın gibiydi sesi, gel dedim fasulye yiyelim ,tamam dedi baba geleyim birazdan.Kapattım telefonu ama içim rahat değildi işte ,ulan dedim canı sıkkındır şimdi yürümek bile gelmiyordur içinden iyi bilirm bu duyguyu.En iyisi ben gideyim yanına.İçim içimi yiyecekti yoksa o gelene kadar.Sıkkın geliyordu sesi kim sıkmıştı benim dostumun canını,kapattım ocağı.Onca emek harcadğım ,mücadele ettiğim fasulyeyi unutmalıydım bu akşam.Fasulyeyi her zaman yerdim.Ama dostumu bekletemezdim.Gittim yanına konuştuk dertleştik,o anlattı ben anlattım ,rahatlayıverdik işte ,iyiki gelmişim dedim,iyi geldin dedi.Fasulye yarına kalmıştı davet ettim ,onuda arkaşınıda ,şimdi onca mücadele ettiğim ,tek başıma nasıl yerim diye düşündüğüm,``yavv keyfi çıkmazki tek başına, fasülye pilavın`` derken ,şimdi soframız kalabalık olacaktı ,işte şimdi gerçekten kurufasulye ziyafeti olacaktı.Geldim evime sonra baktım ocaga dedimki açmayacağım kapağını sessizlikle yemeyeceğim seni .Boğazımdan geçmezssin sen şimdi.Gülümsedim ve bu akşam hiç bir şey yiyemedim.Bekleyecektim heyecanla...