Kuytusundayım Şehrin
Kuytusundayım şehrin
İstanbul hep aynı yerde
Dalgalanıyor usuldan rüzgar
Yıldızlar mı bana göz kırpan
Süzülüyor birkaç damla yüzümden
Üşüyor gözlerim, elimde sedefler
Karanlık mı beni kendine çeken
Sessiz bir çığlık düşüyor yüreğime
Kulak veriyorum gecenin sözlerine
Uçuşuyor ayazda saçlarım
Kendini bilmez bir tek şakaklarım
Kördüğüm gibi yaşanan kırıklar
Hayal mi beni uykumdan uyandıran
Sönmüş yangını geçmişimin
Kuytusundayım şehrin
İstanbul hep aynı yerde
Birikiyor çalamadığım melodiler
Sözler mi bu kadar garip olan
Kaçamak bir hayat sessiz gurur
Kim bu seheri on ikiden vurur
Söyleyin, hayalsiz yaşar mı insan
Kurduğum düşlerim nerde
Kuytusundayım yine şehrin
İstanbul hep aynı yerde…