Lacivert Bir Geleceğe İmza Attık

10 / 7 / 2008  Perşembe tarihinde Dila Emral Aydın tarafından eklendi, 89 kez okundu...

“Ne kaldı senden ve benden geriye? Birkaç güzel gün, birkaç güzel söz, biraz sevgi kırıntısı, birazcık kırıcı bakışlar, bir kaç damla gözyaşı, birkaç kızıl akşam, bir kalp ağrısı, bir sadece sen, bir sadece ben ve ikimizin kimsesizliği…Başka? Başka ne kaldı ki geriye? Bir resmimiz bile olmadı ki vermedik ki birbirimize, hele yan yana hiç gelemedi...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Lacivert Bir Geleceğe İmza Attık

Ne kaldı senden ve benden geriye? Birkaç güzel gün, birkaç güzel söz, biraz sevgi kırıntısı, birazcık kırıcı bakışlar, bir kaç damla gözyaşı, birkaç kızıl akşam, bir kalp ağrısı, bir sadece sen, bir sadece ben ve ikimizin kimsesizliği…
Başka? Başka ne kaldı ki geriye? Bir resmimiz bile olmadı ki vermedik ki birbirimize, hele yan yana hiç gelemedik ki bir türlü Ve… Bir deklanşöre kimse basmadı ki parmağını sevinçle, hadi durun yan yana! Hadi sarılın! Hadi gülümseyin! Hadi ölümsüzleştirelim bu mutluluk anını! Diyemedi ki hiç kimse… Hiç kimse diyemezdi, demedik ki biz. Hadi bizim resmimizi çekin! Diye diyemezdik ki biz de… Mutlu olmayı deneyemedik bile… Neden mi? Bunu bir sen biliyorsun bir ben, bilmiyor bilemez de hiç kimse…

Şimdi ellerimiz de kalan hazin kırıntılarla nasıl yaşayacağız? Ömrümüzün kısa bir aralığın da mutsuzluğu yağmaladık alelacele kimseye kalmasın diye. Mutluluğu başkalarına bıraktık gönüllü bir nefer gibi. Depremler yarattık kendimize. Örseledik her şeyi yıprandı ruhlarımız, nasıl başardık değil mi? Nasıl harcandı ömrümüzün geri kalanı bravo ikimize de…
Kırılmış yüreklerimiz göğsümüzün içinde paramparça,

Ah zavallı yüreklerimiz…

Şimdi ne kaldı ise geriye senin ve benim aptalca gururumuzdan başka ellerimizde… Koskoca bir hiç, koskoca bir unutmaya mahkûmiyetlik işte.

Yanan ellerimiz de bizden yana değil artık bak, tamamen yalnız kaldık.
Senden bana ne kaldı? Ya benden sana kalan ne? Harabe ruhlarımızdan başka…

Ya hasretliğimiz? Ya solan mavimize ne oldu?

Yerinde yeller esiyor, Lacivert bir geleceğe razı olduk biz…

Herkes kendi yüzde ellisin de yaşayacak bundan öteye gidemeyecek artık tercihlerimiz.



KALIN SAĞLICAKLA

DİLA EMRAL

www.dilaninkalemi.net
www.gazetekemer.com