Masal Bu Ya

22 / 5 / 2008  Perşembe tarihinde Deniz Er tarafından eklendi, 583 kez okundu...

“Böyle bir şey olabileceğini aklının ucundan bile geçirmemişti. Ama seçimini yapması hiç zor değildi. Beklediği bu değil miydi zaten? Yorgundu. Yıllar boyunca prensi sandığı adamları öpmüş ve onlar yeşil, çirkin birer kurbağaya dönüşüp vıraklayarak uzaklaşmışlardı. Hem onların prens olduğunu sandığı zamanlar, su gibi akıp geçmişti. Zamansız zam...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Masal Bu Ya

Böyle bir şey olabileceğini aklının ucundan bile geçirmemişti. Ama seçimini yapması hiç zor değildi. Beklediği bu değil miydi zaten?

Yorgundu. Yıllar boyunca prensi sandığı adamları öpmüş ve onlar yeşil, çirkin birer kurbağaya dönüşüp vıraklayarak uzaklaşmışlardı. Hem onların prens olduğunu sandığı zamanlar, su gibi akıp geçmişti. Zamansız zamanlardı problemi. Beklemek değil, gereksiz beklemelerdi bir daha yaşamaktan korktuğu.

Orada, beyaz yuvarlak ayın ışığında iki cam fanus duruyordu. Büyük olan tam onun içine uzanabileceği büyüklükteydi. Papatyalarla doluydu. Küçük olanda kırmızı bir elma vardı. Gitti, elmayı aldı ve ısırdı. Lokma boğazına takılırken o kendini usulca papatyaların içine bıraktı. Gözleri kapandı...

Zaman donmuştu. Dışarıdakiler için hayat devam ediyordu ama orada, fanusun içindeki prenses için hayır...

Düşündü. Sıkıldı. Hayata dahil olmak istedi. Zorlanarak ellerini dudaklarına götürdü, öptü, ve uyandı. Prenslermiş, kurbağalarmış ne önemi vardı? Gerçek prens gelip onu uyandırana kadar beklemek? Olmazdı...