MaskeMaske11 Ocak 2006 Cumartesi, 01:27:00................................. Başka bir dünyası olduğuna yemin bile edebilirdim, sesimi duyurabilseydim. Geçen uzun yılların ardından burada, bu son da; çıkıp gelen hayalet yaşamının ve sinsi planlarının bize verdiği çıkmazları hangimiz hak etti?. Kurgusu zamanla yok olmuş bu sorunun cevabı kimde gizli? Hiç aklımızda olmayan bir durumdan kendimize dönük sorular üretmek, sonra da bu sorulara yanıt vermeye çalışmamız, ne kadar da komik.... Neyi gizlemekti amacımız? Yüzünü mü saklamak istemiştik insanlara karşı yoksa kimliğini mi? İfadesini mi yok saymıştık görmemek için, yoksa ifade edilmeyeni mi? Sorunun net olmaması yanıtının da net olamayacağının gerekliliğine bir işaret sanki. İnancı çoktan yok olmuş, ruhunu şeytana satmış bir cemaate vaaz veriyormuşçasına, ıssız, yalnız, bir boşlukta kesişiyor söylemlerim . Tabi ki insanız ve kaçmayı yanıta tercih edebiliriz. Ama sorular peşimizi yine de bırakmaz ve bizi bir ikilemin duvarına sıkıştırıverir. Hayalet bir yaşam da, sana zarar veren bir sorunu söküp atmak mı? Yoksa hayalet bir yaşamın var olduğunu görmezden gelmek, gerçek olduğuna inanmak mı? Kim bilir nelere boyun eğerek, neleri görmezden gelerek, neleri unutarak katlandığımız şu hayatta, yaşıyoruz, mutluyuz diyebilir miyiz gönül rahatlığıyla? İnsan belli bir yaşa kadar su gibi daha akışkandır, rüzgar nereden eserse oraya gider. Ancak yerinizi bulup, kök salmaya başlayınca ailene sarılıp, bir bütün olmak istersin. Hayat, yanındakilere sevgiyle bağlanmak ve sevgiyi görmek, hissetmektir. ‘ Ben sevgimi hissedebiliyor muyum?’ Yanıt vermeye cesaret edemediğimizde dilimizde aniden şu sözler dökülebilir: ‘aman boş ver yaşamana bak!’ Tüm bunlar uyku ile uyanıklık arasında yaşanan bir rüya olsa dedirten cinsten yaşanan azap sana ‘ aman’ dedirmez, geçit vermez.. Yinede kimi zaman yalanlarımıza kanıp insanlığımız aldatırız. Gerçeklik karşısında baş kaldıran insan olmanın hem sorumluluğunu, hem gerçekliği karşısında sıkışıp kalırsın ve bir avaz yardım beklersin. Kimse yoktur etrafta. İçinden dökülür kelimeler ‘ anne, ben daha çocuğum’ ağlarsın içine, ‘benimde sana ihtiyacım var’. Kimse yok, hiç ses yok.... İç geçiştirmeleriyle, dışa çıkaramayıp içinden ettiğin küfürleri, isyanı, susmayı, boyun eğmeyi kavrayıp, hafızana kazırsın ‘herkes, gerçekte yalnızdır bu hayatta’. Can sıkıcı bu kara tablodan sıyrılabilmenin yollarından biride, geçmesi gereken doğal süreçtir belki de. Ve geçen bu süreçte aklımızın ve duygularımızın kazanacağı direnç. Nerede başladığı tam olarak bilinmeyen, beklentilerimizin dışındaki her davranış pek haz edilmez hepimizin bildiği gibi. İktidar hep karşıda olmalı. Yoksa nasıl mutlu olabilirsin ki bu hayatta?.... Selda Eruzun Tetik.
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Kasım
19
Alışılmadık Bir Terkediş Var
• Gökçe Erözderim • Yaşamdan Hikayeler • 2 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Kasım
19
Ne Olur Bırak Beni Geride
• Gökçe Erözderim • Yaşamdan Hikayeler • 1 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Kasım
19
Kasım
19
Kasım
19
Ağustos
26
Çaresiz Hayatların Kılavuzu
• Selda Eruzun • Kişisel Hikayeler • 301 kez okundu. • 11 kez yorumlandı.
Ağustos
22
Ağustos
19
En Çok Konuşmak İsteyen Aşık
• Selda Eruzun • Yaşamdan Hikayeler • 228 kez okundu. • 11 kez yorumlandı.
Ağustos
17
Aralık
17
Hiç Olmak İstiyorum!!!!...
• Selda Eruzun • Kişisel Hikayeler • 930 kez okundu. • 11 kez yorumlandı.
Temmuz
25
Evlenince Neden Herşey Değişir?
• Selda Eruzun • Hayata Dair Denemeler • 1465 kez okundu. • 11 kez yorumlandı.
Temmuz
15
Ağustos
3
Haziran
28
Aralık
17
Hiç Olmak İstiyorum!!!!...
• Selda Eruzun • Kişisel Hikayeler • 930 kez okundu. • 11 kez yorumlandı. |
![]() |
Site Menüsü
Köşe Yazıları
|
||||||||||||||||||||||||||||