Mavi
İçinde mavi olan herşeyi sevmişimdir.Belki maviyle büyüdüğümdend,r bu sevme,deniz benim yuvam olmuştur çocukluğumda.Balıkçı bır baba olunca küçük yaşlarda başliyor mavilikler demek ki..O küçücük dünyanı boyuyorsun mavilerle.Baktığın maviliklerde gördüğün bir emek herşeyin oluyor senin..ben mavileri seyrederken hep babamın o eve ekmek getirme zorluğunu gördüm çocuk yüreğimle..o eve gelinceye kadar maviydim herşeyimle..
Daha sonra büyüdük,aşkın mavisiyle tanıştık.O mavinin zamanla griye dönüşebileceğni imkansız görenlerdendim,ama aldandım dönüyormuş maviler griye..Bulanık bir maviyle nasıl bir gökyüzü çizer insan kendine..Nasıl süsler yıldızlarını..Yada ne kadar büyük bir deniz çizer gözlerine inat..Bunları aldanarak yaşadım hep.Maviyi çok sevdim,herşeye bir tutam kattım ondan.Şarkılar söyledim ,şiirler okudum,mavi geceler yaşattım çoğu kez yalnızlığıma..Sarının hüznünden, kırmızının yalancılığından,siyahın mateminden hep korudum onu.Yanımda umut diye taşıdım ,umut dedim,evet mavi umuttur dedim..Belki kendimi kandırdım.Yalanda olsa mutluyum dedim.Sevdiğim her yüreğe mavi dedim,aşk maviliğinde sonsuzluk verdim..Sonu olduğunu bile bile,belki bu defa grilerinde boğulmam diye..
Şimdilerde gördüğüm her mavi içimi acıtıyor..Gözlerimi sakınıyorum,kaçırıyorum mavilerden.Nedendir bilmem..Korkuyorum galiba,belkide mavi görünmekten..Yada olduğum kadar görünememekten...