neden Bilmemneden Bilmem..Bindiğim otobüsün camından usul usul süzülen bir damla oldum bu sabah..ben de şaşırdım kendime..tam da gözlerimi camın ötesine dikmiş ve dikilmiş binaların birinden diğerine zıplaya zıplaya yetişmeye çalışırken hayata – hayallerime, süzüldüğümü gördüm birden..önce hızlıca süzüldüm, aniden çıktım ortaya..yukarıdan aşağıya..dışarıdan içeriye...ama en çok sol yanıma doğru süzüldüm..dışımdan binalar, en çok da gri olanlar geçiyordu ve ben sadece damla olmuştum o an..cam’ın dışından süzüldüm ama ; ne önüm vardı ne yönüm ne içim vardı ne dışım ve hem önüm vardı hem yönüm hem içim hem de dışım.. ne garip bir hismiş damla olmak..içiniz görünüyor dışarıdan mesela ve korkuyorsunuz “acaba içimden geçenler de dışarıdan görünüyor” mu diye..ama damla olduğunuz için kimse sizi çok fazla sorgulamıyor..süzülürken an’lıyorsunuz bunları ve elleriniz yok mesela..kollarınız yok..sadece niyetinizle tutunuyorsunuz hayata..kendimi üzgün hissediyordum..acaba damla olmanın özünde mi vardı bu? derken bir damla daha çıka geldi ayrı yollardan..süzüldü süzüldü..belli ki üzgündü o da..önce biraz sağa çekti kendini, hızlıca giden otobüsün camından, belli ki tutunacak biryerleri yoktu kendisinden başka..kendi içinde yalnız bir damlaydı o da..Sonra yanıma geldi salına salına..ve nasıl oldu anlamadım birden kavuştuk..hep o otobüsün hızlıca gitmesinin yüzünden..hep o şoförün biryerlere yetişme çabası sebep oldu kavuşmamıza..iyi mi oldu bilmiyorum..tek bildiğim hızlıca yolumuza devam ettiğimiz pencerenin dışından, sorgulamadan..sonra daha da ilginç birşey oldu ve o damlanın da ben olduğumu farkettim, aynı bedenin iki ayrı gözünden süzülen iki ayrı damla gibi..ikimiz de birdik..kim iddia edebilirdi ki ayrı olduğumuzu? Demek ki o yüzden kavuştuğumuzda, o’na sarıldığımda kendi ruhumu yudumladığımı hissettim..içim ferahladı onunla kavuştuğumuzda..bu hissi daha önceleri de hissetmiştim.. Tüm bunlar olurken bir çift gözün beni gözlediğini hissettim..belli etmeden arkama baktığımda hızlıca geçtiğimiz binaları gördüm, gri gri binalardı ve hızlı giden servis yüzünden (d)üşüyordum...ve ben bir cama tutunmaya çalışıyordum.. yüzümü çevirdiğimde içeriden bana bakan bir adam ile gözgöze geldik..adam öyle bir bakıyordu ki sanki gözünden süzülen damla bendim..kafam iyice karışmıştı.. Adamın gözlerinden süzülen damla ben miydim? Öyle ise camın dışında ne işim vardı? Camın dışında isem O gözlerden süzülen kimdi? ..uyandım... ne damla ne gri binalar..kırmızı ışıklarda bekleyen bir otobüs ve içinde ben içimde hayallerim kalmış.. aşk olsun..
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralık
3
"son Sözden Önce ve Sonra" (sonra2)
• Gülden Kara • Hayata Dair Denemeler • 14 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Aralık
3
Aralık
3
Aralık
3
Aralık
3
Ekim
10
Ekim
10
Ekim
7
Nisan
28
Nisan
25
Nisan
22
Nisan
17
Nisan
21
Nisan
22
Ekim
7 |
![]() |
Site Menüsü
Köşe Yazıları
|
|||||||||||||||||||||||||||||||