Nedir Paris?
Bugun, okuldan adeta kactik Gülümse Sinav listemizi aldik, ve 40`a yakin fransizca text birikintisiyle Paris`in yolunu tuttum.Tren cok kalabalikti. Normalde saat bir gibi fazla insan olmazdi, ama demekki olduguda oluyormus...
3 gunden beri duzenli olarak basladigim yuruyuslerime, bugun biraz erken baslayayim dedim. Cunku eve girip cikmak insana zor geliyor.
Kafama gore bir yola girdim. Uzun bir caddeydi. Caddenin tuhaf yani ise, hep Hindistanlilar ve Sri Lankalilar var. Lokantalari, magazalari, muzik dukkanlari ve dukkanlarin onune cikmis insanlari. Kulagimda askimin hediyesi Ipod`umdan dinledigim muzik parcalari akarken, gozum tek bir noktaya odaklaniyor ve yoluma oyle devam ediyorum. Bilmiyorum, ama Hindistanlilarda bir seyi sevmiyorum, insanlara hastalikliymis gibi bakiyorlar. Ve birinin bana oyle baktigini hissedince, elimde olmadan satasabiliyorum. Muhattap olacagima hic yuz yuze gelmemek daha iyi, muzigimde ondan son sesde, dediklerini duymamak icin. Cunku aralarindan bazilari, sanki asirlardir kiz gormemis gibi bakip, birde kendini cok super sanip laf atma salakliginda bulunabiliyor... Aman elini kana bulama demekten baska ne gelebilir elimden... Cunku daha once, cok sinirli oldugum biranda, sanirim Askimcimla tartistigim bir zamandi, biri bana laf atma curretinde bulunmustu, bende acmistim agzimi yummustum gozumu... Askimcigima olan butun sinirimi o salak adamdan cikarmistim... Icimdeki butun kotu dusunceyi, kelimelerime dokup, kelimelerimi hayata gecirmistim. Cumlelerin, ahlaki boyutu ve deger tanimamasi belkide karsidakini sinir etmisti ama beni rahatlatmisti... (Bazen cikiyor iste... Napalim yani bizde insaniz.Masum)
Hint mahallesini gectikten sonra, Stalingard denilen yere geldim. Kotu bir yer. Kimse orada yasamak istemez. Paris`in arkasi orasi... Birbirine karismis igrenc yemek kokulari, kahvelerde yoldan gecenlerin orasina burasina bakan erkek topluluklari, copler, pislikler.... Hepsi orada....
Stalingard`dan sonra Jaurés, burasi biraz daha Paris`in onu. Tamda on degil ama arkada denemez. Yani dizleri, ayaklari diyelim.
Burada metro yukardan gidiyor, ve bir kac durak sonrada yer altina giriyor. Belkide buralari guzel yapan tek sey metrodur... Metronun altindada kitapci var. Oradanda harika 2 tane kitap aldim.
Biraz daha ilerleyince, daha da guzel bir yer... Insanin ici aciliyor baktikca...
Kanal "saint-martin" , cok uzun devam ediyor. Bugun persembe oldugu icin kanalin cevresinde kimsecikler yok, ama hafta sonu, trafik kapatiliyor ve tamamen gezme, kosma, paten kayma, bisiklet surme yeri haline geliyor...
Biraz daha ilerleyelim...
Bilmiyorum benim gibiler var mi? Ama bazen canim evde kitap okumak istemez. Kitabimi alir ya bir cafeye giderim, ya da bir parka. Bugunde, kanalin oraya. En sevdigimde bu, ozgursunuz. Kimse size bakmiyor. Suyum yanimda, kafami cantama koyup guzelcene uzanarak basladim kitabimi okumaya. Ama birsey dikkatimi cekti...
Sonra, kalkip biraz daha ilerledim. Kanalin guzelligi hic bitmiyordu, adeta insani buyuluyordu. Her bir adimda yeni bir guzellik sunuyordu insana. Insan ruhu hic bu kadar huzurla dolmamistir. O sakinlik, o sessizlik ve gunes. Adeta karsi cikiyordu, yakan sicakligiyla bu huzura. Sanki tuhaf bir kiskanclik icindeydi.
Ve bir gun....
Aslinda ayni gun, ayni saat, ayni sehir, ayni yuzyil...
Ama sanki hersey birbirinden farkli gibi geliyor birden insana. Butun bu guzellikleri sonuna kadar izledikten sonra, geldim yavasca kendi yuvama. Gelmeden once yuvama, yaklastikca, yavasca parisin yanlarini tattim. Insanlar gordum, ellerinde bira yada en ucuzundan olan sarap siseleri. Ustlerinden gelen ve insanin migdesini bulandiran o koku okadar serttiki, yanlarindan gecmek bile istemessiniz. Ama niye? Demedende edemiyor insan, hepsinin vardir kendine gore bir hikayesi, yoksa kim o halde olmak isterki? Kim insanlarin acinasi gozlerine hapsolmak isterki? Uyuyordu bir tanesi, yastik yapmisti kendisine bitirdigi sarap sisesini. Altina yapmis, belli, cunku bulundugu yerden itibaren birseyler akiyor. Hic umursamiyorlar belkide, dunya onlari umursamiyor, altina yapsan ne olacak yapmasan ne olacak. Utanc yitileri kaybolmus adeta, onca insanin onunde, onca gozun onunde, apacik ortada, buyuk yada kucuk demeden tuvaletlerini yapabiliyorlar.
Nereye gidiyor acaba bu dunya? Bir tarafta, guzel vucutlu Paris. Hic cekinmeden, bize vucudunu sergiliyor (eyfel kulesi, sanzelize, lourd muzesi, sacré coeur, asiklari vb..) ve diger taraftada o igrenc, kokusmus, pis poposunu goruyoruz.
Bu mudur? Budur...
Özel Arama
.jpg)
