Nevbahar
NEVBAHAR
eylülün hüznüyle soldu sonbahar
dallarda kızarıp durdu yapraklar
mevsimin kederiyle kalbler elemli
yağmurlar yağmış gibi gözler nemli
ölümü saklıyor nevbahar
bir doğumu sunsun artık bahar
senelerden aylardan,günlerden geçtik
bu dünya bostanından rürgarlarla estik
gelecek mi yine rengarenk güzelliğiyle bahar
saracak mı tüm benliğiyle beni yar
toprak susuz kaldı yağmura
dallar kurudu koca çınara
eylülün matemiyle geldi bahar
ebede doğru upuzun bir yollucuk başlar
bak göç ediyorlar kırlangıçlar
hazanın yasıyla ağlaşıyor insanlar
yunus yoldaş
Özel Arama
