Nükteli Fıkralar 15 (106 / 110)

25 / 4 / 2008  Cuma tarihinde İbrahim Faik Bayav tarafından eklendi, 305 kez okundu...

“106) AYAKLAR BAŞ OLUR MU?Ayaklar ile baş, aynı bedenin unsurları olsalar da, birbirlerini çekemiyorlardı. Birgün ayaklar, başa dediler: ``Ey baş! Bunca zamandır, sen üstteydin, biz altta. Bundan sonra sen altta ol, biz üstte!`` Baş hiddetlendi. Bakışlarını ayaklara çevirip; ``Hadi ordan siz de!`` dedi. ``Başın, ayakların altında olması görülmüş ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Nükteli Fıkralar 15 (106 / 110)

106) AYAKLAR BAŞ OLUR MU?

Ayaklar ile baş, aynı bedenin unsurları olsalar da, birbirlerini çekemiyorlardı. Birgün ayaklar, başa dediler:

``Ey baş! Bunca zamandır, sen üstteydin, biz altta. Bundan sonra sen altta ol, biz üstte!``

Baş hiddetlendi. Bakışlarını ayaklara çevirip;

``Hadi ordan siz de!`` dedi. ``Başın, ayakların altında olması görülmüş şey midir?!``

Ayaklar, sözün ağırlığı altında eğildiler. Birbirlerine dolanıp;

``Başın altında kalmak kaderimizmiş!`` diyerek sızlandılar. ``Bari başımızdaki baş, baş gibi baş olsa!``

* * *

107) GÜLMELİ Mİ?

Bir zaman, baş üstlerinde, sakince yürüdü ayaklar. Ayakların yukarıda olma isteği depreştiğinde başa seslendiler. Ona;

``Ey baş! İzin ver, birazcık da biz yukarıda olalım!`` dediler.

Baş, `hımmm!` etti önce. Sonra ayakların gönlünü alırcasına;

``Peki o zaman!`` dedi. Haydi, biraz da siz yukarıda olun ben aşağıda!..``

Biraz sonra, ayaklar yukarıda oynaşırken, baş, aşağıda zorlanıyordu.

Baş, ayaklara sordu:

``Çevreden nasıl sesler duyuyorsunuz?``

Ayaklar cevap verdiler:

``Kahkaha üstüne kahkaha!``

* * *

108) TEPETAKLAK

Yerden yukarı doğru oluşmuş uzunluktaki bedende, baş, ileriyi görüyor, ayaklar, yürüyordu. Bir tepeyi aştıklarında hendekle karşılaştılar. Baş, ``dönelim`` diye söylendi. Ayaklar ise, muhalefet etti; ``İleri!`` diye diretti. Baş, ayakları üzmedi. Onlara, `haydi o zaman, sıçrayın` komutu verdi.

Ayaklar, sıçramak için iki adım attılar; üçüncü adımda tökezleyip hendeğin içine yuvarlandılar.

``Baş sordu:

``Ne oldu bize ya? Bir yerlere filan mı yuvarlandık?``

Ayaklar, doğruldular. Başa;

``Seni tepetaklak ettik, haberin yok mu?`` dediler. ``Baş, ayakların her isteğine boyun eğerse, ya batağa düşer, ya hendeğe!``

* * *

109) GAYE KURTULMAK

Ayaklar, ayak gibi olmaya bir türlü alışamıyorlardı. Elbette ki baş olamıyorlar, nereden öğrenmişlerse, başa muhalefet etmekten de geri kalmıyorlardı. Birgün başa dediler:

``Şu gün şu meydanda bulunmak istiyoruz!``

Baş dedi:

``Meydanda bulunmak, gezinmek hakkınız var. Ama, şu meydanda değil de bu meydanda olsun!``

Ayaklar, bastılar itirazı. Yeri dövercesine;

``İlle de şu meydanda bulunacağız!`` diye yaygarayı kopardılar. Hatta, adım bile attılar hani. İstedikleri gün için, istedikleri meydanda bulunmanın provasını yaptılar.

Başın canı sıkılmıştı. Baş idi baş olmasına ama, ayaklara söz dinletemiyordu ki. Eğilip onlara dedi:

``Usul gereği orada olmamaklığınızı siz de biliyorsunuz!.. Tavrınızla, gidişatınızla kıyamet mi koparmak istiyorsunuz?``

Ayaklar;

``Üzme kendini; kıyamet kopmaz!`` diyerek cevap verdiler başa. ``Sana rakip olanları sezdiğimizden, kolaylaştırma yapıyoruz!

* * *

110) HEYKEL

Temel ile Dursun, heykeltraş olmuşlardı. Ortaklaşa heykel yapmaya karar verdiler. Temel dedi ki:

``Ula Dursun. Ha bu donmuş malzemenun ayaklarundan başlayacağuz işlemeye; başuna varup bitireceğuz!``

Dursun kabul etti. Beraberce aletleri ellerine alıp işleme başladılar.

Ayaklar kısmı bitmişti. Temel;

``Ha bu ayak benum ayağumdur da!`` deyince Dursun Karşılık verdi:

``Ha bu ayak da benum ayağumdur da!``

Biraz sonra bacaklar da hazır olmuş, bel kısmında birbiri içinde kaybolmuştu.

Temel, yine;

``Ha bu bacak benum bacağumdur da!`` deyince, Dursun yine karşılık verdi:

``Ha bu bacak da benum bacağumdur da!``

Sonra gövdeyi oluşturdular; kollarını da kendilerine uygun biçimlendirdiler. Sıra başa gelince, Temel; ``Bırak başu ben yapayum da, baş bağa benzesun!`` dedi. Dursun ise, ``Hayır. Ben yapayum başu da, baş bağa benzesun!`` diye karşılık verdi. Başladılar kavgaya.

Oradan geçen heykeltraş durumu gördü. Yanlarına yaklaştı. Onlara;

``Bu durumda siz baş maş hazırlayamazsınız arkadaşlar!`` dedi. ``İzin verin, o başı sizin için ben hazırlayayım!``

Temel ile dursun, izin verdiler. Heykeltraşın, heykelin başını hazırlayıp bitirmesini beklediler.

Baş, gövdenin üzerinde belirginleşmişti. Heykeltraş, Temel ile Dursun`a heykelin üst kısmını işaret edip;

``Buyrun size başınız!`` dedi. ``İster ardında durun; ister, sarıp sarmalayıp müzeye koyun!``

Temel ile Dursun baktıkları helkelde, kendilerine benzer baş göremediler. O başı, bildiklerinden birine de benzetemediler. Heykeltraş`a;

``Ula Hemşerum. Bu baş, bizum bilduk başlara benzemeyi, heykelle uyumu da gözükmeyi da!`` deyip çıkıştılar.

Heykeltraş;

``Ayakların, gövdenin, kolların birbirine uyumlu olduğu yere, herzaman uyumlu baş bulunur!`` diyerek karşılık verdi. ``Herkesin kendine banzeteceği yere ise, işte, bu tip baş konulur!``

* * *


İbrahim Faik Bayav
(25 Nisan 2008)