Nympe (üşüyorum Acıtma Beni)

12 / 4 / 2007  Perşembe tarihinde Emel Aydın tarafından eklendi, 281 kez okundu...

“Gözlerine inen gecenin dinginliği uyuyor gecede. Yılan soylu bir bakış oturmuş en derinlerime, üşüyorum acıtma beni. Bir masal geçiyor içimden ardından diz boyu yalnızlıklar. Elleri bağlanmış nympelerin, gözleri kör, kulakları sağır… Ne sen beni bulabilirsin bu kaybolmuş karanlıklarda ne de ben seni arayacak kadar cesaretli bir nympeyim. Dudakl...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Nympe (üşüyorum Acıtma Beni)

Gözlerine inen gecenin dinginliği uyuyor gecede. Yılan soylu bir bakış oturmuş en derinlerime, üşüyorum acıtma beni. Bir masal geçiyor içimden ardından diz boyu yalnızlıklar. Elleri bağlanmış nympelerin, gözleri kör, kulakları sağır… Ne sen beni bulabilirsin bu kaybolmuş karanlıklarda ne de ben seni arayacak kadar cesaretli bir nympeyim. Dudakların ölüm, dudakların bir zafer, tanrılar katında. Üşüyorum, acıtma beni.
Kaybolmuş bir imgesin düşlemimde, seni arayıp bulacak bir ben aranıyor. Dudakları yemin bu nympenin, gözleri mühür, dolanıyor tüm bedeninde. Seni kutsuyorum örümcekler katında. Aynalar kör, seni görmüyorlar, sözlerin zehir yakıyor incitilmişliğini yılların. Zamanın sonsuzluğunda eriyor bendeliğim, bir hükümranın bedeninde can buluyor.
Elleri dolanıyor ruhuma, gecenin bilinmezinde uçsuz zamanın. Gözleri mimlenmiş bir adam oluyor şamdanlar. Birileri duyuyor beni biliyorum, sen duyuyorsun… Canı acıyor hatıraların ama titremesin parmakların deş onları. Seni beklediğim durakları yakıyorum bir bir.
Ey tanrıçalar, Adonis zaten sizin ne istiyorsunuz benden, almadım onu elinizden. Öfkenizden korkuyorum. Sinsice yaklaşıyorsunuz bana, öpüşleriniz yalan, dokunuşlarınız zehirli… Dokunma bana yalanın son alevi. Kutsa beni…