O Adam Benim Babam(6)
Annem okula gitmemiz için ısrar ederken babam, saçlarından sürüklemeye başladı. ‘Kes sesini kadın.. gitmeyecekler lan, gitsinler de görüyüm bakıyım. Keserim lan onları gözünün önünde ‘dedi. Mutfağa koştum hemen. Kesici ne varsa toparlayır sakladım. Annemi dövmeyi bıraktı. Yastık, yorgan ve kıyafetlerimizi toparladı. Ne yapacaktı onları?
-Yakmak için tüm kıyafetleri banyoya götürdü babası. Zavallı annesi yerinden kalkamıyor, sadece ağlıyordu can parçalarına sarılarak. Evi is kapladı, kardeşi ve kendisi odadan çıkmaya cesaret edemedi.
İs kokusu kapladı evimizi o anda. Babam yakıyordu her şeyi. Annemin yanına gittik. Kenetlendik birbirimize ve ağlamaya devam ettik.
-Hava çoktan sevimsizliğini göstermişti. Simsiyah bulutlar, banyo duvarlarıyla eş değer şekilde. Yine uyku olmayacaktı bu gece de.. Annesi mutfağa yemek hazırlamaya gitti. Bu esnada kardeşiyle salonda oyun oynayan kız, feryat üzerine mutfağa koştu.
Annem yemek hazırlamaya gitti mutfağa. Bir çığlık ‘ ölüyorum ‘.. Koştum hemen. Annem saçlarından yine yerde sürükleniyordu. Babamın elinden almak mümkün değildi. Benim de alıştı artık vücudum darbelere. Babam sanırım akli dengesini yitirdi. Kıyamaz kızamazdı bize. Neden şimdi acımasızdı?
-Acil hastaneye yatması gerekiyordu babasının. Hastalığı ne olabilirdi? Bu kadar sert davranışlar hangi hastalığın belirtisi olabilirdi? Yine iz bırakan darbeler sonunda geceyi selamladılar. Yürekleri kesiklerle doluydu. Keskin cam kırıkları şeritler halinde kesse bedenlerini, yürekleriyle aynı olması imkansız olurdu.
Günlerimiz kabustan farksız geçip gitmeye mecburdu. Sabah kahvaltısında süt yerine bir tokat, ekmek yerine bir tekme.. öğün saatlerimiz belli değildi. Kafasına taktığı her şeyden sorumlu bizdik babama göre ve kaçışımız yoktu dayaktan.. bu sabah babam biraz iyiydi sanki. Beni ve kardeşimi öptü. Saçlarımı okşarken kendimi istemeyerek geriye çekiyodum. Korku vardı. Hatta önce kafamı ellerimin arasına aldım. Vuracak zannettim. Ama o okşadı. Okula gidebilir miyiz?