O Adam Benim Babam(7)

23 / 6 / 2008  Pazartesi tarihinde Vildan Atasoy tarafından eklendi, 183 kez okundu...

“Cevap tokatla birlikte geldi. Ben sustum, gözyaşlarım konuştu. Annem ise ‘kardeşinle oyun oynayın ‘ diyebildi sadece.. neyle oynayacaktık?--oyuncaklarından geriye kalan sadece külleriydi. Artık yeni oyuncakları mutfakta bulunan tencereler olmuştu. Mutfaktan en büyük tencereyi aldı ve kardeşini içinde döndürmeye başladı. Eğleniyorlardı her şeye r...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

O Adam Benim Babam(7)

Cevap tokatla birlikte geldi. Ben sustum, gözyaşlarım konuştu. Annem ise ‘kardeşinle oyun oynayın ‘ diyebildi sadece.. neyle oynayacaktık?
--oyuncaklarından geriye kalan sadece külleriydi. Artık yeni oyuncakları mutfakta bulunan tencereler olmuştu. Mutfaktan en büyük tencereyi aldı ve kardeşini içinde döndürmeye başladı. Eğleniyorlardı her şeye rağmen. Bir ara tencereyi çevirirken dengeyi kaybetti küçük kız ve kardeşinin ayağını televizyon masasına vurdu..
Mutfak eşyalarıydı oyuncaklarımız. Kardeşimi içinde döndürdüğün esnada ayağını masaya vurmasını engelleyemedim. Canı çok yandı ve ağlamaya başladı. Susmasını sağlayacakken babam yerinden fırladı ve beni saçlarımdan sürüklemeye başladı. ‘Ona nasıl vurursun, vurmak nasılmış gör bakalım..’ vuruyordu bana acımadan. Annem araya girdi diye ona da vurmaya başladı. Bir anda bıraktı beni, kulağına gelen çıtırdamayla..
Canı yanıyor, içini çeke çeke ağlıyordu küçük kız.. parmağım, parmağım.. serçe parmağı kırılmıştı o anda. Doktora gidelim baba diye yalvarmaları salon içinde ses gürültülüğünden başka bir şey değildi babası için. Ağlaya ağlaya gözlerini yumdu..
Sabah uyandığımda elim mosmor olmuş ve inanılmaz ağrıyordu. Evin içinde bir poşet buzla gezinmeye başladığım esnada kapı çaldı. Babam fırladı yine yerinden. Teyzem gelmişti ve kapıyı açmasını beklemiyorduk. Ama beni şaşırttı ve kapıyı açtı. Elimi gören teyzem babama
‘sen nasıl bir adamsın? Bi baba bunu yapar mı ?’ dedi ve annemle beni de alarak hastaneye götürdü. Babam ilk defa tepkisizdi.
Hastaneye gittiklerinde eli alçıya alındı kızın. 2 hafta alçıda kalması gerekiyordu. Hastaneden çıktılar ve evin yolunu tutular. İstemiyordu eve gitmek..
Eve geldiğimizde babam düşman gibi bakıyordu bize. Saatte ilerlemişti baya. Uyumak istiyordum ama elimin acısından uyku tutmuyordu bir türlü. Düşüncelerle gözlerimi yummuşum..
-- Uyumuştu küçük kız. Sabahın erken saatlerinde dershaneye götürmek için gelen servisin korna sesine kadar..
Dershaneye gitmem gerekiyordu. Servisim kapıda.. Babam camı açtı sonuna kadar ve küfür etmeye başladı servis şoförüne. Ağlamaktan başka çarem yoktu. Ve yatağıma geri dönmekten.
Sakin başlamayan günü, sakin, dayaksız ve olaysız geçirdik.
Ertesi sabah kalktığımda babam ‘haydi okula gidin, anneniz bıraksın sizi..’ duyduklarıma inanamıyordum. Okula gidecektik günler sonra. Eli yüzü şiş anam tebessüm etti. Hazırlandık ve çıktık. Sınıflarımıza doğru yol aldık.
--Sarı kareli elbisesini giydi küçük kız. Defter ve çantada yoktu. Müsvette kağıtları aldı yanına. Kardeşi ise anaokulundan kalan kırmızı önlüğünü giydi. Okul yolunu tuttular.. annesi müdür odasına girdi, çıktığında gözleri yaşlı ve kanlı. Yaşadıklarını anlattı bir çırpıda. Kızlarını bırakarak sınıflarına evin yolunu tuttu. Kızın aklı annesindeydi. Babasının bir şey yapmasından korkuyordu.
Sırama oturduğumda düşünceler kapladı beynimi tekrar. Bu sefer eve gitmek istiyordum. Ya babam anne mi gerçekten keserse.. Çıkış saati yaklaştığında bir duyuru geldi. Kimse bir süre sınıflarından ayrılmasın diye. Zil çalmasıyla beraber kapıya fırladık ama açılmıyordu.
Üst sınıfların konuşmalarından duyduğum kadarı bi adam vardı kapıda, elinde ise bıçakla..

DEVAM EDECEK...