O ve Ben

7 / 8 / 2008  Perşembe tarihinde Zeynep Akıllı tarafından eklendi, 143 kez okundu...

“ondan bu kadar uzak kalmak, onun etrafında dolanamamak galiba artık beni de bazı şeylere alıştırmaya başladı. çok sevdiğim eşimden bahsediyorum. hala sevdiğim diyorum çünkü sanırım öyle! hani zaman her şeyin ilacı derler ya; ne kadar da doğru. o benden çabuk alıştı bensizliğe. ben bunu şuna bağlıyorum. o benim ilk ve tek sevdiğim insan oldu. onu...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

O ve Ben

ondan bu kadar uzak kalmak, onun etrafında dolanamamak galiba artık beni de bazı şeylere alıştırmaya başladı. çok sevdiğim eşimden bahsediyorum. hala sevdiğim diyorum çünkü sanırım öyle!
hani zaman her şeyin ilacı derler ya; ne kadar da doğru. o benden çabuk alıştı bensizliğe. ben bunu şuna bağlıyorum. o benim ilk ve tek sevdiğim insan oldu. onun için benim alışmam bayağı zaman alacak gibi.
bazen düşünüyorum da ki; düşünmesi bile berbat, düşünmesi bile iğrenç. ondan başka bir erkek ve ben. böyle birşey olabilir mi? hayır, hayır, hayır...ben bunu yapamam, ben bunu yapmayı bırakın, düşünemem bile. ve boşandığımız halde ona "ne olur, beni yakınına al" dedim. aldı da. boşandıktan bir hafta sonra bir nakliye tutup beni ve oğlumuzu kendisinin şu anda oturduğu evin karşısındaki eve taşıdı. belki bunu okuyan çoğu insan bana kızacak. çoğu insan bu kadın aptal diyecek. ama öyle değil işte. ne olursa olsun o benim çocuğumun babası ve tek sevdiğim, güvendiğim, aşık olduğum, beni koruyacağına emin olduğum insan. şimdi karşılıklı komşu olduk. ama herşeyimizle ilgileniyor. en önemlisi de oğlumuz. o kadar mutlu ki. çünkü artık anne ve babasını yan yana diye düşünüyor. her ne kadar bir evi paylaşmasak da. ayrı kaldığımız bir sene içinde oğlumuz o kadar içine kapanmıştı ki, çocuk kendine geldi. çenesi açıldı. çünkü artık seslense annesi duyacak, bu tarafa seslense babası duyacak. beni yakınına aldığı için ona teşekkür ediyorum. en çok da buradaki insanlar benim kim olduğumu biliyorlar. bana başka gözle bakmıyorlar. bunun rahatlığı öyle birşey ki bunu sözle anlatamam. bir kadın için yalnız olmak gerçekten çok zor. bana oradaki teyzeler daha boşanmadan koca bulma derdine düşmüşlerdi. delirmiş bu insanlar. ne kocası? ben hayatım boyunca tek bir koca tanıdım o tanımamla da öleceğim. her ne olursa olsun.
en önemlisi de oğlumuz. onun mutluluğu. herkes ondaki değişimin o kadar farkında ki. yavrum ya, bir sene içine kapanmışlığını buraya geldiğimiz bir ayda öyle bir çıkardı ki. hala da çıkarmakta.
beni boşandığımız halde yine yakınına alan sevgili eski eşim; keşke bir sene öncesine dönebilsek....