Oğlum Halis/50

20 / 1 / 2008  Pazar tarihinde Lutuf Veli tarafından eklendi, 220 kez okundu...

“İnci hanım hayatın oyun oynadığı bu insanlara son oyununu oynuyordu sanki,heyecanı doruğa çıkarmak belki de ondan nemalanmak istiyordu.Reyting kaygısı her sunucuyu biraz insani değerlerden uzaklaştırabiliyor diye düşündü İnci ,Demir ve çocuklarının yanından ayrılırken.Otelden çıkmadan önce otel koridorlarına izinle yerleştirdikleri gizli kameral...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Oğlum Halis/50

İnci hanım hayatın oyun oynadığı bu insanlara son oyununu oynuyordu sanki,heyecanı doruğa çıkarmak belki de ondan nemalanmak istiyordu.Reyting kaygısı her sunucuyu biraz insani değerlerden uzaklaştırabiliyor diye düşündü İnci ,Demir ve çocuklarının yanından ayrılırken.Otelden çıkmadan önce otel koridorlarına izinle yerleştirdikleri gizli kameraları ve görevli elemanları kontrol etti ve ettirdi.Hiç bir ayrıntıyı kaçırmak istemiyordu.Özellikle Bekir emminin Demir ile karşılaşma anı onu daha fazla heyecanlandırıyordu.Tepkisi ne olacaktı bu iki eski dostun ve akrabanın...
Saat sekize kadar bu karşılaşma gerçekleşirse gizli kameralarla ,gerçekleşmezse lobide yemekte yaşayarak görecekti.Saatine baktı İnci ve elemanlara ,
-Ben saat sekize kadar çıkıyorum arkadaşlar,aman gözünüzü dört açın ve hiç bir ayrıntıyı kaçırmayın.Saat sekizde görüşmek üzere demiş ve ayrılmıştı lobiden...
Bekir emmi odasında Demiri ve demirle birlikte yaşadığı bir kaç günlük İstanbul macerasını düşünüyor bazan tebessüm ediyor bazan acı sızıyordu gözlerinden.Sanki bir ızdırap yaşarcasına.``Ah be demir,ah...ne kadersizmişsin.``derken bile onun acısını kendisi yaşar gibiydi.
Cabası bir de hiç aklından çıkmayan Tatyana vakıası vardı ki,iki ucu b.... deynek.Ne yapacaktı sahi bu kızı.Alsa alınmaz,atsa atılmaz.Düşündükçe kalbi sıkışmaya başlamış oturduğu sandalye batar olmuştu...Kalktı önce odada gezindi bir süre.. bir kaç kez dışarı çıkmak nefeslenmek istedi de vaz geçti ,sigara üstüne sigara içerek adeta odayı dumana boğdu.
Demir de odasında Bekir emmiden farksızdı,yıllar sonra kurulu düzeni sarsılmaya başlamış.Çizik attığı geçmişi ,ailesi hatta yok yerden ortaya çıkan masum bir kız.Ne yapacaktı,ne yapmalıydı...Bekir emminin yüzüne nasıl bakabilecekti...Onun onca ısrarına rağmen geri dönmemiş,para isteğini geri çeviren anne ve babasına küslüğünden memleketi terkedip izini kaybettirmiş adeta onları cezalandırmıştı.Alabilseydi o parayı,gönderseydi babası, belki de bu gün Tatyananın annesiyle evli olacaktı...Bu kızcağız da annesi de bu acıları çekmeyecekti.Parasızlıktan Edirne`de takılıp kalmış ve hatta orada iş bulmuş evlenmiş çocukları olmuştu,boyunca...Şimdi ne yapacaktı,çözümü var mıydı bu yıkık dünyaların,kırık kalperin...tamiri mümkün müydü...İçine daral gelmiş dışarı çıkmak ve nefeslenmek ihtiyacı duymuştu da oğlu,
-Hayırdır baba,bir sıkıntın mı var...
-Yok oğlum yok,bir daral geldi biraz çıkıp dolaşacağım açık alanda.
-Ben de geleyim istersen yanında.
-Siz yoruldunuz,dinlenin biraz .Hem az sonra lobide buluşacağız akrabalarla...
-Sen bilirsin babacığım...ama çok açılma lütfen.demiş o arada Demir dışarı çıkmıştı bile.Aynı anda yan odadan da biri dışarı çıkıyordu.Saçları beyazlamış orta yaşta biriydi.Onun yanından geçerken,başını kaldırdı ve,
-Merhaba ,dedi de karşısındaki bu yanık tenli adam gülüyordu kendine.
-Merhaba kaçak,merhaba.Dikkatlice bakınca tanıdı bu Bekir emmiydi.Gözleri doldu,ağlamamak için kendini zor tutuyordu.
-Sen ha...diyebildi sadece.