“bir kadın tanıdımyüreğinde bir sürü aşkkalbinin orta yerinde koca bir iszamansız gidişlerin ardından bakmakmış kaderisevmekmiş meğer onu aldatanen derinden yakarmış meğer yüreğinibir ah demezmişçünkü çok severmişgörmezmiş ki yürek yangınınıvurulan olmuş hepvuramazmış o çünkü çok severmişyanar ama bir ah demezmişölesiye sever sonrada yanarmışgeri...”
bir kadın tanıdım yüreğinde bir sürü aşk kalbinin orta yerinde koca bir is zamansız gidişlerin ardından bakmakmış kaderi sevmekmiş meğer onu aldatan en derinden yakarmış meğer yüreğini bir ah demezmiş çünkü çok severmiş görmezmiş ki yürek yangınını vurulan olmuş hep vuramazmış o çünkü çok severmiş yanar ama bir ah demezmiş ölesiye sever sonrada yanarmış geriye yıkıntılar içinde boğulmuş bir beden varlığından eser kalmayan bir ruh kalırmış çok adam sevmiş de bir kere sevilmemiş vakti geldimi çeker gidermiş karşılıksız severmiş karşılığını vererek sevmeyi öğrenmiş anlamamış kimse bir kadın ağlar olmuş kimseler duymamış bir yürek sürekli kanamış bir saran olmamış ve artık her gece sahte koyunlar yerine toprağa koyar olmuş başını sarhoş dudaklar yerine toprağı öper olmuş bir kadın geçip gitmiş bu şehirden ayak izleri yok...