 Özel Arama |
|
| Özel Arama |
|
Ölüm ve YaşamÖlüm ve YaşamRamazan ayının dördüncü günü yine balkona soframızı açtık ve yemeğimizi yedik.Sofra toplandıktan sonra ben,içeri girip bilgisayarımı açtım ve internete gezinmeye başladım az sonra olacaklardan habersiz.İnternette “hikayeler.net”sitesinde bana gelen yorumları okurken aniden dışarıdan cam kırıkları ve bir sürüklenme sesi geldi.Aman Allah’ım kıyamet koparcasına bir sesti!Sanki fırtına çıkmıştı da o fırtınada uçuşan şarapnel parçaları evimizin camlarını kırıyordu.Annem yanı başımda sesin şiddetini bastırmak için kulaklarını elleriyle tıkıyordu.Daha ne olduğunu anlamamışken feryat figan sesleri kopmaya başladı.Bütün mahalle az önce yukarıdan aşağıya doğru gelirken freni patlayıp ve duvara çarptıktan sonra takla atan arabanın başına koşturuyordu.Mahşeri bir kalabalık vardı arabanın başında.Dizlerimin bağı çözüldü bir anda.Daha önce hiç bu mahallede böyle bir kaza yaşanmamıştı.Evet belki kavga yapılıyordu ve bütün mahallede bu kavgaları seyirlik tiyatro gibi izliyordu ama bu olay çok farklı bir durumdu.Mahallemiz aşağıdan yukarıya doğru daraldığı için insanlar “v” şeklinde bir görüntü alıyordu.Bizim evimiz mahallenin başından ikinci evdi.Üç katlı binamızda amcalarımızla beraber oturuyoruz.Sesle birlikte bütün bina sokağa döküldük.Ben can havliyle telefona sarıldım,ilk defa böyle bir olayı bildirmek için.Kimi arayacağımı bilemiyordum.Elim ayağıma dolaşıyordu,korkudan çevireceğim numaraları unuttum.Panik içinde kuzenime numaraları sordum ve çok acele “112 ve 110”u aradım.Ardından merdivenleri ikişer üçer atlayıp dışarı çıktım.Aşağıya indiğimde herkes toplanmıştı.Her kafadan bir ses yükseliyordu.Millet panikten ilk önce ne yapacağına karar veremiyordu.İşin aksi tarafı araba tam eki evin merdivenleri arasında takla atmış vaziyette durmasıydı.Çünkü merdivenler yolu daraltıyor,işlem yapmayı zorlaştırıyordu.Bir diğer sorun ise sokakta sağlı sollu arabaların park edilmesiydi.Bir ambulans ve ya çekici geldiğinde olay mahalline ulaşamayacak ve yardım yapılamayacaktı.Arabaların hepsi amcalarımın arabasıydı.Panik içinde arabaları çekmelerini söyledim.Arabalar çekildi fakat bir türlü ambulans gelmiyordu.İnsanlardaki panik bu sefer sinire dönüşmüştü.Bu duruma küfreden insanlarda vardı aralarında.Çözüm değildi belki küfürler savurmak ama en azından bir tepki gösterisiydi.Bu gibi durumlar insanları soğuk kanlılığa davet etmek çok zor çünkü insanlar hem ağlak hem korkulu hemde sinirli.Arabayı süren komşumuz araba takla attıktan hemen sonra kendini camdan dışarı attı.Bunu daha ben balkondayken görmüştüm.Asıl darbeyi eşinin olduğu taraf almıştı.Araba merdivene çarpıp öyle takla atmıştı ve arabanın merdivene çarptığı tarafta da eşi oturuyordu.Derken itfaiye geldi olay yerine ama henüz itfaiyelik bir iş yoktu.Ambulans lazımdı acilen çünkü kadın arabanın içine sıkışmıştı.İnsanlar itfaiyecilere arabayı mahalleden çıkarmalarını çünkü itfaiyenin değil ambulansın gelmesi gerektiğini söylüyorlardı.Aynı zamanda o çıkmadan ambulans giremezdi.İtfaiye aracı mahalleden aşağıya doğru inerken ambulansın sesi duyuldu caddenin başından.Nihayet gelmişti.Kimileri hâlâ izliyordu olayları.Bu duruma sinirlenenler ambulansa yol vermeleri için bağırıyordu.Bundan sonra iş itfaiyecilere düşmüştü.İtfaiye erleri arabanın içinde sıkışan kadını çıkarmak için uğraşıyorlardı.Biraz uğraştan sora kadın arabadan kurtarıldı.Hemen ambulansın içinde sedye getirilerek içine konuldu ve araca götürülmek üzere getiriliyordu.Kadın önümden geçiyordu.Kafası,kolları ve ayakları kanıyordu.O an onu öyle görünce iyiki de arabanın içinde ben yoktum diye dua etmekten kendimi alamadım.ambulans hastaneye doğru yola çıkarken arkada hurda yığını bir araba ve kuru kalabalık kalmıştı.Bu seferde arabayı nasıl buradan çıkaracağız telaşı başladı.Ardından biri çekici çağırdı,arabayı kaldırmak için.Çekici de az sonra geldi.Fakat arabanın pozisyonu işi çok zorlaştırıyordu.Mahalleye paralel durduğu ve alan dar olduğu için biraz uğraş gerektiriyordu.İnsanlarda yardım ediyordu arabayı düz hale getirmek için yitiyorlardı.Baya zahmetten sonra araba düzeltildi ve hurda yığını haline gelen araba ortadan kaldırılmıştı.Benim tek korkum arabanın patlama olasılığının olmasıydı.Çünkü arabada LPG bağlıydı ve aldığı darbeden dolayı da motorundan yağ akıyordu.Çok şükür ki öyle bir şey olmadı.Her şey bittikte sonra geride cam kırıkları,motordan akan yağ ve arabadan kopan parçalar kalmıştı.Tabi bu bizim tarafımızdan bakıldığı zaman.Olayı yaşayan ailede ise biraz daha fazla korku,ölümle yaşam arasında mekik dokuyan hayaller belki kadere lanet ama bu neyi değiştir ki olan olmuştu bir kere.İşte o gün böyle bir olay yaşadık ve paylaşmak istedim.Ve şunu anladım ki hayat hakikaten sürpriz.Nerede ne olacağı belirsiz…Yani kısacası Allah’a emanet yaşıyoruz…
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralık
1
Aralık
1
Aralık
1
Sudenaz’dan Mektuplar (ııı)
• Ersin Başeğmez • Yaşamdan Hikayeler • 22 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Aralık
1
Aralık
1
Eylül
6
Eylül
4
Ağustos
30
Temmuz
15
Temmuz
15
Temmuz
15
Temmuz
15
Temmuz
15
Ağustos
30
Temmuz
15 |
 |
 Site Menüsü
 Köşe Yazıları
 Sponsor Reklamlar
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
.jpg)
.jpg)
.jpg){kind=small}
.JPG){kind=small}
