Özgürlüğe Doğru
Rüzgar olup eserken kırma sakın dalımı,
Asi koydum adını bahtım sana bağlımı.
Sıyrıldım senden gelen zifiri boyalardan,
Uzak dur bana gelen yosunlu kayalardan.
Şişerken şah damarım şahlandı özgürlüğüm,
Tek parça ayaktayım sanma bölük bölüğüm,
Karanfilden kaderin bahtına bir mum yaktım,
Ufkum meçhul ve derin ümit olup da aktım.
Zamanı iple çektim avuçlarım ağrıyor,
Karasular içinde yarınım çağırıyor,
İnadıma sarıldım yürürüm titreyerek,
Bir kadre ömür azık düşmeler bilmeyerek.
Sancımı dindirecek bir lokma yok sözümde,
Nehir oldum çağlarım derya yok ki özümde.
Ey özüm bakma şaşı yok kurun verme yaşı,
Çat kaşı eğme başı çatlasın sabır taşı.