Özlemek İyidir Bazen

1 / 3 / 2008  Cumartesi tarihinde Deniz Yaşar tarafından eklendi, 305 kez okundu...

“Hoş geldin gönül gözüm. Ârafta söylenmiş muğlâk sözüm. Esaretimin girizgâhı, ruhumun mandalı hoş geldin. İçimdeki denizde nefes alıp verirken, ah deyip inleyen bir ney gibi hüzün televvünlü dalgalarla çırpınırken sen geldin. Yaşama isteğini körükleyen varlığından daha sevimli ne olsun. Efkâr payı neresinde bu büyük buluşmanın? Söylenecek ne var ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Özlemek İyidir Bazen

Hoş geldin gönül gözüm. Ârafta söylenmiş muğlâk sözüm. Esaretimin girizgâhı, ruhumun mandalı hoş geldin. İçimdeki denizde nefes alıp verirken, ah deyip inleyen bir ney gibi hüzün televvünlü dalgalarla çırpınırken sen geldin. Yaşama isteğini körükleyen varlığından daha sevimli ne olsun. Efkâr payı neresinde bu büyük buluşmanın? Söylenecek ne var ki; telgraf ibresi gibi titreyen bu parmaklarımdan efkârını dağıtan bir sözcük cıktıysa ne mutlu bana. İçimde güveç gibi kaynayan bir okyanus varken bu yalnızlık fikri de nerden cıktı. Sarılmak ihtiyaçtır bir sarmaşık için. Fıtratı gereği düz ipte karmaşıktır her sarmaşık. Buna rağmen teyakkuzda olmak ne yadırganacak bir şey ne de beni sarılmaktan vazgeçiren bir şey. Elbette ki izafi kavramlar üzerinden sarmaşık ipe dolanmışken ip de sarmaşığa sarılmıştır. Elini uzatmayanın elinin tutulduğu nerde görülmüş.

Bu bir rüya olsa gerek. Rüyada mesut olmanın neredeyse hiç riski yoktur. Oysa hangisi tercihe karindir. Gerçeğe yakın olmak mı yoksa geçiş olmadığı sürece hiçbir şeyin fark etmemesi mi? Uyanmadığın sürece her rüya gerçektir. Uzaklığa nispeten kimi daha çok tüketir arada kalmak? Asla tutamayacağın parmakların büyüsüne kapılma. Bu dalgaların senin kıyılarına ulaşması belki yüzyıl alır. Beklemen ve sabretmen lazım. Bak parmaklarım titriyor. Bu sabır olmasa yüzükoyun boylu boyunca uzanırdım. Bunca sevgi yüklüyken çok acizim doğrusu. Elimin yetiştiği yerden uzağına dokunmaya takatim yetmiyor.

Şu an en çok ne isterdim biliyor musun? Kollarımın arasında göğsüme yaslanmış sen soluksuz ağlarken saçlarını okşayıp doğaçlama bir şiirle içini ısıtmayı isterdim. Hüznünü resmettiğin bir tablonun içinde cansız bir karakter olarak kalamadığın için ah kuzum sen ne talihsizsin. Ağlama ihtimaline binaen parmaklarım saçların arasında dolaşıyor olacak. Âşık olanı, ölme isteği vücudunun her zerresini kapladığı anda kendine rağmen halkın içine karışmakla tarif ediyor Mevlana. Özlemek iyidir bazen.