Parmak Kadın
Yalnızlığa çöreklenmiş bir hayat,
Camın buğusuna hevesle çizilmiş kalp,
Sabahlara inat başkaldırışlara sahne
Ve her daim biçare ceset beden...
Parmak kadındı o.
Baş olmaktı hedefi
ama işaret parmağına kurban edildi...
Suçluydu...
Hakkı yoktu...
Mundardı...
Parmak kadar kadındı o.
Hiç büyüyemedi...
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
|
|
Adem Efiloğlu / 28.06.2008
evet burada kadın haklarına ve kadına bakışı işlemiş ve iyi etmişsiniz
|
|
|
Zeynep Beygo / 11.06.2008
çok güzel bir şiir olmuş...kaleminiz daim olsun...tebrikler...
|
|
|
Lutuf Veli / 20.05.2008
anlamlı şiiri sizde bir başka güzellikte görüyorum ,tebrikler.
|
|
|
Tugay Küren / 18.05.2008
Tebrikler güzel bir çalışma olmuş.
|
|
|
Seyhan Nergiz / 18.05.2008
teknoloji, işin büyüklükle doğru orantılı olmadığını gösteriyor. nicelik değil, nitelik etkili, yetkili kılar. ama yine de kadın değilmiyiz, kendimizden bir şeyleri bize göstermişsiniz. güzeldi.
|
|
|
Cemal Çelik / 16.05.2008
Çok güzel çok anlamlı bir şiirdi...Tebrikler. Saygılarımla.
|
|
|
Sevil Nizamoğulları / 16.05.2008
Baş kaldıran kadın olursa kurban edilmekte kaderidir..büyümesine izin vermez egemen gçler..
tebrikler
|
Özel Arama
Senem Dağtekin yazıyı tebrik etti...
.png)
.jpg)
.jpg)
