| ADnet Reklamları | Siz de reklam verin ![]() |
|
Başar Besimler yazıyı tebrik etti...
Kadir Bıyıklı yazıyı tebrik etti...
Ersin Başeğmez yazıyı tebrik etti...
Zeynep Tümöz yazıyı tebrik etti...
Birgül Akkurt yazıyı tebrik etti...
Ahmet Aydın yazıyı tebrik etti...
Gülçin Karakaya yazıyı tebrik etti...
Meryem Özkan yazıyı tebrik etti...
Nesrin Göçtürk Kaya yazıyı tebrik etti...
Muzaffer Akçay yazıyı tebrik etti...
Deniz Tok yazıyı tebrik etti...
Birgül Akkurt yazıyı tebrik etti...
Hayal Sun yazıyı tebrik etti...
Derya Sesigüzel yazıyı tebrik etti...
Fatma Çetin yazıyı tebrik etti...
M.furkan Durgun yazıyı tebrik etti...
|
Korhan Bora / 15.08.2008
Derinden bir yerlere dokundu. Kalemine sağlık... |
|
M.furkan Durgun / 14.08.2008
Sevgili ablacığım kalem dostum.Ellerine yüreğine sağlık.Kalemin elinden hiç eksik olmasın.Bundan daha açık ve sade anlatılamaz bu konu. |
|
Erol Güldiken / 04.07.2008
Hikaye de güzel, anlatım da. Tebrikler. |
|
Kübra Köroğlu / 01.07.2008
cidden çok güzel, akıcı olmuş,etkileyici bir yazı... |
|
Fatma Çetin / 01.07.2008
sözcükler boğazımda düğümlenir.göz yaşlarım akmaya hazırdır.durdurulamaz. bir hisdir bizi biz yapan o bütün hisleri doğurur söylenemez çoğu zaman. düğümlenir. bir hıçkırık olur çoğu zaman ve ifade edilemz. ölümdür sanırız ona son veren ama sonuna kadar direniriz taki hissedilemeyen olana kadar. umarım bir gun durur bu haykırışlara sebep olanlar. başarılar... |
|
Derya Sesigüzel / 01.07.2008
Ablacım okumakta çok geciktim farkındayım ve çok özür diliyorum.Hikayen mi?Tek kelimeyle harika olayın bizzat içinde gibi hissettim kendimi.Kalemine saygıyla eğiliyorum:)İyi ki varsın:)Sevgilerimle... |
|
Derya Sesigüzel / 01.07.2008
Ablacım özür diliyorum yazıyı okumakta çok geciktim.Hikayen mi?Ona zaten diyecek söz bulamıyorum.Ve kalemine saygıyla eğiliyorum.İyi ki varsın:) |
|
Birgül Erdoğan / 27.06.2008
tek kelime ile harika bir anlatım.yorumlayamıyorum bile.yürekten kutlarım sizi... |
|
Muzaffer Akçay / 27.06.2008
Çok ilginç ve anlamlı bir prezentasyon.... |
|
Deniz İlker Toker / 26.06.2008
muhteşem desem inanır mısınız ? -Pişman mısın? Çok geç kaldın! Sen baba olabilirsin ama biz asla çocuk olamayacağız… -çok hoşuma gitti gerçekten yüreğinize sağlık... |
|
Nesrin Göçtürk Kaya / 26.06.2008
Sorumsuz anne ve babaların yükünü "yangın yerinde yetişen güller" yani çocuklar taşıyor. Gerçekten acı...hemde çok acı... Yüreğimize ve kaleminize sağlık. |
|
Mehtap Güngör / 26.06.2008
Kaleminize sağlık. Onlar "BABA " olabiliyor biyolajik ve nüfus kağıdında ama biz çocuk olamıyoruz geri dönüp o yaraları saramıyoruz .... Ve bir erkeğe güvenip sevemiyoruz ya bende yaşarsam korkusuyla kovalıyoruz giden zamanı ya bende yaşarsam ya benimde çocuklarım bunu yaşarsa cesaret edemiyosun bir yuva kurmaya ... İhanetin ne olduğunu küçücük yüreklere öğretmeye kimsenin hakkı yok ... Evli olduğunu bile bile ilişki yaşayan bayan yada erkek hepsinden hefret ediyorum belki acımasızca ama ediyorum işte ..... masumiyete inateti öğreten , güvenmek ne demek bunu öğrenmemizi sağlayan , gerçek sevigiy bulamama korkusundan sevmekten kaçan yürekler yarattıkları için nefret ediyorum |
|
Mehmetşah Yiğit / 26.06.2008
Yüreğinize sağlık,akıcı ve hoş anlatım,saygılar. |
|
Ayten Dirier / 25.06.2008
Çocukluğumuzda bu vakalar tek tüktü ve yüreği -bir anlık keyif uğruna- kurutulan o çocuklara farklı yaklaşırdık. Yıllar geçtikçe o kadar çok arttılar ki, kanıksandı gibi... Ama benim sindiremediğim, böyle yuvaların çatılarına tüneyen baykuşlara toplumun tepki göstermemesi, olağan görmesi... Yine toplumsal bir yarayı şiir gibi anlatmışsın, kutlarım. |
|
Dürdane Koç / 25.06.2008
Hani “Sen çocuksun anlamazsın.” diyordun ya! Büyüdüm hâlâ anlamadım babacığım… Çok dokunur bu söz adama ya... Yüreğinize sağlık çok beğendim... Hatta heveslendim bi hikaye de ben yazıyim dedim:) |
|
Mehmet Emin Selçuk / 25.06.2008
Pişman mısın? Çok geç kaldın! Sen baba olabilirsin ama biz asla çocuk olamayacağız….. bu yazınızda duygulanmayan biri heralde şu son sözcükte yenik düşerdi yüreğine tıpkı benim gibi.. yaşamdan yaşanılması istenmedik bir rol daha...gönlüne sağlık ablacığım. |
|
Gül Deste / 25.06.2008
..Yaşanmış yaşanmışlıklar ardında saklanmış hüzünler..Geriye dönüp baktığında,bir hışımla yüzünü çevirdiğin zaman dilimleri..acı..yürek buruklaştırıcı.İnsanın yaşaması gereken zamanda yaşayamayıp,sonrasında zamana edilen isyan.Geri dönüşün olmasının imkansızlığı.`Sen baba olabilirsin ama biz asla çocuk olamayız.`Ne güzel ifade etmişsiniz.Aslında nasılda her harfine acıyı sürüp kelimeleştirmişsiniz..çok yoğun,zor bi imtihan.. |
|
Bekir Dadaloglu / 25.06.2008
çok etkileyici bir yazıydı anlayabilene... saygılarımla |
|
Ecem Çevikdil / 25.06.2008
babalık lafla olsaydı herkes olurdu. o insan baba bile olamaz. çok güzel bir yazıydı, tebrikler... |
|
Aygül Karacan / 25.06.2008
Ablacım çok duygulandım. Bu nasıl yürek böyle. Umarım aklında kötü niyet taşıyan, daha ailesini terk etmemiş sanki uçurumun kenarında gibi son kararını vermemiş bütün babalar bu yazısı okusun. Belki çocuklarının geleceklerini karartmaktan vazgeçerler. ne iyi etmişsin de böyle bir yazı yazmakla. sevgi ve saygılarımla. |
|
Burak Adanur / 25.06.2008
Ne denir ki; Allah kimselere vermesin, böyle durumlara düşürmesin.Amin |
|
Necla Alptekin / 25.06.2008
Adınıza üzüldüm Günaydın Bey. Yazı; yaşamın içinden ama tamamen gözlemlere dayalı kurgudur. Yazar ile yazıyı karıştırmamak gerekir. Aynı hataya düşmesi muhtemel pek çok insana ancak kalemimle hitap edebiliyorum. Umarım kızınız seslenişinizi yanıtsız bırakmaz. Saygılar. |
|
Günaydın Erkol / 25.06.2008
Bu olayları bizzat mı yaşadın Sevgili Nejla? Okudukca gözümün bulutlarına engel olamadım. Sanki kızım bana sesleniyordu... Ama heyhaaat ki heyhat... Yazsada kızımda bana yazsa. Ama asla yazmayacak bunu biliyorum. Ancak bir benzerini ben kızıma yazmayı düşünüyorum. Sevgi ile kal sevgili Nejla. |
|
Mozan Aras / 25.06.2008
Anlatım, zor anlayana bile anlatabilen türden. Konu yaşamın içinden, dokunulması teğet geçilen, ama, etkileri yaşam boyu kalıcı. Kutlarım. Saygılar. |
|
Lutuf Veli / 25.06.2008
Sen baba olabilirsin ama biz asla çocuk olamayacağız… Bir aile dramının çocuk ruhunda bıraktığı fırtınalar ve yıkım ne güzel ifade bulmuş yazarın duru ve güzel anlatımıyla...mükemmel bir roman çıkar bu yaşamlardan ...tebrikler. |
|
Erturan Elmas / 25.06.2008
Çoluk çocuk sahibiyken, ailenin kutsallığını tam idrak edemeyip, kendisinden çok genç bir kadına aşık olan erkeklerin ibret dolu hikayesi... Bu hikayelerin hepsi üç aşağı beş yukarı birbirine benzer ama bu hikayede anlatıldığı gibi arada harcanan daima çocuklar olur. Çok gerçekçi ve bir o kadar da duygulu bir yazı oluşturmuşsunuz Necla Hanım. İnşallah bu yazıdan ders alanlar olur. Tebrikler... |
|
Kenan Ocak / 24.06.2008
Nadıl içimi acıttığını biliyorsun değil mi? Hayatın çetelesini tutmaktan bıtkın hale gelmiş kaçışların geride kalanlarına çektirdiğimiz acıların yüreğimizi nasıl erim erim erittiğini ve kaç paralık hayal uğruna diye yaşadığımız kaçışların altında ezildiğimiz... yazabilmek için görebilmek ve yaşayabilmek çok önemli tabii ki... Yazarlığın üstün meziyetlerinde dolanıyorsun... Yüreğimle tebrik ediyorum kalemini... |
|
Ziyaretçi Yorumu / 24.06.2008
Geç kalmalar hep hüzünlüdür, acılıdır ama en kötüsü de ana, babaların geç kalmasıdır...Dediğin gibi telafisi yoktur artık...Yürek burkan bir konuyu işlemişsin.Ağladım ağlayacağım...Tebrikler paylaşımın için.Sevgiler canım. |
|
Gülçin Karakaya / 24.06.2008
Pişman mısın? Çok geç kaldın! Sen baba olabilirsin ama biz asla çocuk olamayacağız…Son cümlenizde göz pınarlarımdan iki damla yaş süzüldü...muhteşemdi. teşekkürler |
|
Melek Öztürk / 24.06.2008
Gözlerim doluverdi be ablacım...Bu nasıl bir anlatım ki okuyucu kendini hikayenin içinde yaşıyor olayları...Hikaye mi şiir mi denecek olursa da işte orada ben ikisini de isterim... Kucak dolusu sevgilerimle:)) |
|
Müslime Uğuz Öngeli / 24.06.2008
Pişman mısın? Çok geç kaldın! Sen baba olabilirsin ama biz asla çocuk olamayacağız… Son cümle vuruş cümlesiydi. Yüreğin dert görmesin. |
|
Ahmet Aydın / 24.06.2008
Hayatta bazı şeyler bir kere yaşanır,duygularınızı acı sözcüklerle ve gerçeklerle öyle anlattınız ki yüreğim babasız bırakmadığım ve olmayan çocuklarımı babasız bırakmış kadar cız etti,kaleminiz; bilmediğimiz hissedemediğimiz duyguları anlatmak için ve size böyle acizane dönüt vermek için bize yazı yazmanız için daim olsun,hoş bir öykü,acı bir eksiklik... |
|
Ersin Başeğmez / 24.06.2008
bir kalem bu kadar güçlü olabilir ancak.sayfaya duygu yoğunluğunu, çocuğun yüreğini çok gerçekçi yansıtmış. tebrikler kaleme. saygılarımla |
|
Çiğdem Bekar Abilov / 24.06.2008
Kesinlikle, ama kesinlikle nesirde kalmalı bu kalem.Harika bir anlatım ve elbette ki etkileyici bir konu.Daha ne olsun? |




