Pişmanlık
Hayat Sema için çok güzel geçerken bir anda hayatı degişti. Hayatının anlamı onu terketmişti.O bilmiyodu ki giderken arkasında bir enkazı bıraktığını...
Sema`nın hayata tutunacak tek bir dalı da kökünden kopmuş ve yanmıştı.
Sema onu istemediğini söylesede kalbi onu hep arıyordu ve bunları andığı her an da ağlıyordu.
Kendine sorular soruyordu "neden gitti,neden benden vazgeçti" diye. daha sonra cevaplarını şöyle sıralıyordu."Benden daha güzelini buldu, beni hiç sevmedi" diye. Sema kendini böyle avutuyordu.
Birgün Sema evlendi ama kalbinde hep o vardı.Zaman çok çabuk geçiyordu.Sema`nın bir kızı vardı.Adı da Yadün`dü.
Sema için için ağlıyor,hergün onun yokluğunu arıyordu.
Birgün bir parkta oturuyordu.Onu gördü gözleri doldu.Onu özlediğini anladı.
O "Merhaba" dedi.Sesi titriyordu.Onun da içi acımıştı.O arada Sema`nın yanına Yadün "anne" diyerek geldi.Şaşırmıştı "evlendinmi?" dedi. Sema evet dedi.Seni bekleyecek değildim.Bunu derken içi acıdı.Sema kalkıp gitti.O semanın arkasından uzunca düşündü.Ben onu ne çok sevmişim dedi kendine...
İçinde pişmanlık duygusu canlandı.kendine kızdı.Eve geldiğinde defterini aldı yazdı;
Pişmanlığımı nasıl söylesem
Seni nasıl sevdiğimi söylesem
Tekrar benim olurmusun?
Kızını gördüm
Senin gibi güzel ve masum
Onu görünce anladım
Sensiz bu hayata mahkumum ben
Pişmanım sevdiğim
Bugün anladım seni sevdiğimi.
Ve o gün onun için bir dönüm noktasıydı.İntihar etmeye karar verdi ve yaptı.Dayanamadı bu acıya ve bu aşkta böylece sona erdi.Bir sevda daha sözde kaldı.