Resimdeki Baba(m)

8 / 3 / 2008  Cumartesi tarihinde Nur Deniz tarafından eklendi, 139 kez okundu...

“anne, sandıkta buldum bu resmi,neyin nesi,yanındaki adam kim,neden sarıyor ellerini?anne; gözleri gülmek istiyor; oysa dudaklarında hüzün gebeliği …saçlarına beyazı yakıştırmadığım bu adam, kim anne?bakmaya utanıyor sanki hayata,utanıyor da, utanmayı bilmiyor,omuzlarındaki ağırlığın ne olduğunu bilmeden, çökmüş olan şu adam, kim anne?sanki kaçma...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Resimdeki Baba(m)

anne, sandıkta buldum bu resmi,
neyin nesi,
yanındaki adam kim,
neden sarıyor ellerini?
anne; gözleri gülmek istiyor; oysa dudaklarında hüzün gebeliği …
saçlarına beyazı yakıştırmadığım bu adam, kim anne?
bakmaya utanıyor sanki hayata,
utanıyor da, utanmayı bilmiyor,
omuzlarındaki ağırlığın ne olduğunu bilmeden, çökmüş olan şu adam, kim anne?
sanki kaçma diye tutuyor ellerini, ayaklarına çaresizlik düşmüş belli,
kim bu anne?…
anne sandıkta buldum bu resmi, bu adam kim?….
baba(n) dedi annem! resim yere düştü…
baba-mı!
bu adam mı!
…
ruhumda ki babasızlık hoyratı olsa gerek beni ağlatan
ben yıllardır babasızlığımı bilirken,
nerden çıktı bu resim :
şimdi bu adama baba denir mi?
bilmediğim adama baba denir mi anne?
bilmediğim babama bu ne kin anne?
…

ben arkadaşlarımdan biliyorum babaları,,,
hep kızgın olurmuş babalar,
evde bir tek babalar kızar, bağırırmış,
her şeye rağmen dönüp bakınca; evladım der, sarar, koklarmış,
bir başkaymış babalarının elleri, içini ısıtıyormuş,
oyuncak alırmış da babaları, birde oturur oynarlarmış ,
para verirmiş sabahları gitmeden-
akşamları elinde şekerlerle dönermiş,
ben bilmem de anlatırlar dinlerim,
aslında ben mış – mişleri de sevmem
…
ellerim yandı resim yerine,
çatlayacak gibi kuruyan dudaklarımı ıslatmaya yetecek bir tükürük boğazımda kalınca ;
ağladım-ağladım anneme de bakmadım;
gözyaşlarımın yolu üstüne rast gelince dudaklarım;
dudağıma basılan tuzun acısıyla-bağırdım
annem ağlıyordu!
annem sadece ağlıyordu ben ölmek isterken…